Κοινωνία

Η Ευρώπη χάνει τα κατεψυγμένα της, η Microsoft ανακαλύπτει ξανά το φαξ και οι Ηνωμένες Πολιτείες καθηλώνουν τα αεροπλάνα τους. Καλώς ήρθατε στο τεχνολογικά προηγμένο 2026.

Ζούμε σε μια καταπληκτική εποχή. Μια εποχή που μπορείς να βγάλεις φωτογραφία ένα περιστέρι στο πεζοδρόμιο και μέσα σε τρία λεπτά να εμφανιστεί κάποιος στο διαδίκτυο για να σου εξηγήσει ότι το περιστέρι δεν υπάρχει, το πεζοδρόμιο είναι δημιούργημα τεχνητής νοημοσύνης και εσύ πιθανότατα είσαι ένα chatbot που προσπαθεί να εξαπατήσει την ανθρωπότητα.

Πανικός με μακαρόνι, ρύζι και σπέσιαλ κονσέρβα. Μάχη για το κωλόχαρτο και μια ανθρωπότητα που ετοιμάζεται να επιβιώσει από τον Τρίτο Παγκόσμιο με φασόλια.

31 Οκτωβρίου 2026. Μια πόλη σε κατάσταση συναγερμού, καταστήματα οχυρωμένα, ένα υδροβόλο σε βαθύ ύπνο και ένας ανεξάρτητος ανταποκριτής που άρχισε να υποψιάζεται ότι πήγε σε λάθος επανάσταση.

Ίσως να το παρατηρήσατε. Καταστάσεις που θα εξόργιζαν τους πολίτες πριν από είκοσι ή τριάντα χρόνια σήμερα αντιμετωπίζονται με βαζελίνη. Άφθονη βαζελίνη. Μη θίξουμε κανέναν, μην προκαλέσουμε κάποια διαφωνία, να βρούμε μια πρόχειρη δικαιολογία για να αιτιολογήσουμε το απαράδεκτο που συνέβη ή εξακολουθεί να γίνεται.

Με αφορμή άλλης μια από τις επαίσχυντες επιστολές που παίρνεις στη Γερμανία αρχίζεις να αναρωτιέσαι αν η διάχυτη αγωνία μην χάσουμε τον σημερινό μας κόσμο έχει κάποια βάση. Αλήθεια γιατί πασχίζουμε τόσο για το «σώσιμο» αυτού του τερατουργήματος;

Η απαγόρευση του χημικού πολέμου θεσπίστηκε διεθνώς με το Πρωτόκολλο της Γενεύης στις 17 Ιουνίου 1925, ως απάντηση στη μαζική χρήση δηλητηριωδών αερίων κατά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Με τον ντόρο για τα κενά ασφαλείας, τα πιστοποιητικά που έγιναν σουρωτήρι και τα σμήνη από AI bots που σαρώνουν το διαδίκτυο, ξεχάσαμε κάτι πολύ σημαντικό. Ο κόσμος δεν θέλει πια να δουλέψει. Και σε έναν κόσμο που στηρίζεται σε ανθρώπους που δεν βρίσκουν πια κανέναν λόγο να προσπαθούν, αυτό μπορεί να αποδειχθεί το μεγαλύτερο κενό ασφαλείας από όλα.

Κίνδυνος φωτιάς και ηλεκτροπληξίας, απουσία γειώσεων, φονική μαύρη μούχλα, απουσία υποδομών πλυντηρίου, χαλασμένα παράθυρα και 1.500€ νοίκια. Στο Ντίσελντορφ της Γερμανίας. Τι πρέπει να γίνει επιτέλους; ΚΤΕΟ: Κρατικός Τεχνικός Έλεγχος Οικιών.

Υπάρχουν φωτογραφίες που δεν χρειάζονται λεζάντα. Τις κοιτάζεις, καταλαβαίνεις τι συμβαίνει και αναρωτιέσαι αν κάποιος εκεί έξω πληρώνεται πραγματικά για να σχεδιάζει τέτοια αίσχη.

Μετά από μια εφιαλτική βδομάδα αποφασίζεις ότι ήρθε η ώρα να γίνεις κοινωνικός. Να βγεις έξω βρε παιδί μου να χαλαλίσεις κάποια χρήματα και να απολαύσεις ένα ωραίο φαγητό. Το αξίζεις, λες μέσα σου.

Το τελευταίο διάστημα ήταν το χειρότερο αλλά και το καλύτερο συνάμα. Μα πως γίνεται αυτό; Αυτή τη φορά ήταν κουραστικό, δύσκολο, εκνευριστικό αλλά και εξόχως παραγωγικό.