Προσωπικά Έργα

Κάνεις τα θαύματά σου, προχωράς, βελτιώνεσαι, υπάρχουν χειροπιαστά αποτελέσματα αλλά δεν ακούς κανέναν να χειροκροτάει. Η απόλυτη σιωπή. Τι γίνεται;

Ήθελα να το σημειώσω εδώ στο ημερολόγιό μου. Οι αλλαγές οπτικά δεν είναι εύκολα αντιληπτές. Αναβάθμισα κυρίως το αόρατο κομμάτι της σελίδας που είχα παραμελήσει για αρκετό καιρό. Οι λόγοι πολλοί και διάφοροι.

Έγραψα σε προηγούμενα άρθρα μου ότι κάτι βρωμάει στον ιστό τις τελευταίες εβδομάδες. Τελικά δεν είμαι ο μόνος που το παρατηρεί. Ο καθένας δίνει την δική του εξήγηση. Ο Romano που έχει κανάλι με 200.000 Followers και παρακολουθεί συνεχώς τα στατιστικά του έχει ξαφνικά πτώση 60%.

Είμαι ο μόνος που έχει αυτό το συναίσθημα; Ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα; Κάνω κάτι λάθος; Είμαι παντελώς βλαμμένο;

Η φωτογραφία είναι ένας πάθος μου από πολύ μικρή ηλικία. Ξεκίνησα με μηχανές φιλμ, αγόρασα από τις πρώτες ψηφιακές φωτογραφικές μηχανές και τώρα έχω το κινητό μου. Οι φωτογραφίες μου δεν θα μπορούσαν να λείπουν από το blog.

Όπως ακριβώς γίνεται στα κοινωνικά δίκτυα. Τα στατιστικά υπήρχαν αλλά εμφανίζονταν μόνο για τον διαχειριστή. Υπάρχει όμως ένας λόγος που το έκανα.

Ήρθα στη χώρα πριν περίπου 15 χρόνια. Τι κατάφερα να κάνω από τότε; Όχι δεν είναι το άρθρο καταθλιπτικό, το ακριβώς αντίθετο μάλιστα. Ήθελα να μοιραστώ μαζί σας μια ντουλάπα (!), όχι μια κοινή ντουλάπα με σαβούρα αλλά κάτι πολύ σημαντικό για μένα. Το δικό μου Thanksgiving.