Εμπειρίες & Τόποι

31 Οκτωβρίου 2026. Μια πόλη σε κατάσταση συναγερμού, καταστήματα οχυρωμένα, ένα υδροβόλο σε βαθύ ύπνο και ένας ανεξάρτητος ανταποκριτής που άρχισε να υποψιάζεται ότι πήγε σε λάθος επανάσταση.

Σήμερα, 31 Οκτωβρίου 2026, έχουν προγραμματιστεί συγκεντρώσεις σε διάφορες πόλεις της Γερμανίας και, αν όλα πάνε σύμφωνα με το πρόγραμμα, σκοπεύω να βρεθώ σε μία από αυτές, εδώ στο Ντίσελντορφ.

Με αφορμή άλλης μια από τις επαίσχυντες επιστολές που παίρνεις στη Γερμανία αρχίζεις να αναρωτιέσαι αν η διάχυτη αγωνία μην χάσουμε τον σημερινό μας κόσμο έχει κάποια βάση. Αλήθεια γιατί πασχίζουμε τόσο για το «σώσιμο» αυτού του τερατουργήματος;

Κίνδυνος φωτιάς και ηλεκτροπληξίας, απουσία γειώσεων, φονική μαύρη μούχλα, απουσία υποδομών πλυντηρίου, χαλασμένα παράθυρα και 1.500€ νοίκια. Στο Ντίσελντορφ της Γερμανίας. Τι πρέπει να γίνει επιτέλους; ΚΤΕΟ: Κρατικός Τεχνικός Έλεγχος Οικιών.

Μετά από μια εφιαλτική βδομάδα αποφασίζεις ότι ήρθε η ώρα να γίνεις κοινωνικός. Να βγεις έξω βρε παιδί μου να χαλαλίσεις κάποια χρήματα και να απολαύσεις ένα ωραίο φαγητό. Το αξίζεις, λες μέσα σου.

Μόλις επέστρεψα από την Ελλάδα για ένα ταξίδι που δεν γινόταν να αναβάλλω. Η υγεία μου είχε φτάσει σε σημείο που δεν μπορούσα να συνεχίσω έτσι πια. Και που πήγα; Φυσικά στην πόλη μου: τη Θεσσαλονίκη!

Το τελευταίο διάστημα ήταν το χειρότερο αλλά και το καλύτερο συνάμα. Μα πως γίνεται αυτό; Αυτή τη φορά ήταν κουραστικό, δύσκολο, εκνευριστικό αλλά και εξόχως παραγωγικό.

Μια επιδημία που εξαπλώνεται με ραγδαίους ρυθμούς. Hikikomori στην Ιαπωνία, Oetori στη Νότια Κορέα, Tang Ping στην Κίνα και τώρα οι Anormia της Δύσης.

Υπάρχει μια κατάσταση που δύσκολα την περιγράφεις, γιατί δεν μοιάζει πάντα με πρόβλημα. Δεν είναι απαραίτητα θλίψη. Δεν είναι απαραίτητα απελπισία. Δεν είναι ότι ξυπνάς και λες «δεν αντέχω άλλο». Είναι πιο ύπουλο, πιο ήσυχο, πιο γκρίζο. Είναι να ξυπνάς, να έχεις μπροστά σου μια σχετικά κανονική μέρα, ίσως και ελεύθερη, και να μη νιώθεις τίποτα ιδιαίτερο γι’ αυτήν.

Οπότε τα πράγματα είναι απλά: ή θα πάρω σοβαρά μέτρα για να μη φτάσω ποτέ ξανά τόσο κοντά στο χείλος, ή κάποιος θα πρέπει να αρχίσει να ξεσκονίζει το ψαλτήρι.

Κάθε φορά που ανοίγω το γραμματοκιβώτιο στη Γερμανία, νιώθω ότι με περιμένει ένας φάκελος, μια προθεσμία και ένα μικρό εγκεφαλικό.

Αυτόν τον τίτλο αν μου τον διάβαζε κάποιος πριν 20 χρόνια θα του απαντούσα να μειώσει λίγο το αλκοόλ ή να κόψει τα ναρκωτικά. Σήμερα αποτελεί καθημερινότητα. Κάθε μέρα στη Γερμανία κατεβάζουν πόρτες γιατί σχολίασες κάποιον πολιτικό. Ακόμα χειρότερα ο νόμος § 188 StGB απαγορεύει να σχολιάσεις αρνητικά κάποιον πολιτικό στη Γερμανία. Ο νόμος αυτός ισχύει ως σήμερα.