Περί

Είμαι ο Τομ και αυτό είναι το προσωπικό μου blog. Η εισαγωγή μου θυμίζει λίγο αυτές τις ομάδες απεξάρτησης: «Είμαι ο Τομ και είμαι καλά, αλλά έχω τα χάλια μου». Θα την αφήσω όμως. Κάπως πρέπει να συστηθούμε.

Λίγα λόγια για μένα

Είμαι Έλληνας, ζω στη Γερμανία από το 2012 και ασχολούμαι με την πληροφορική και τον προγραμματισμό εδώ και περισσότερα από τριάντα χρόνια. Έχω περάσει ένα μεγάλο μέρος της ζωής μου μπροστά σε υπολογιστές, πολλές φορές προσπαθώντας να καταλάβω γιατί κάτι που λειτουργούσε άψογα χθες αποφάσισε σήμερα να εκραγεί.

Αγαπώ την τεχνολογία, αλλά με ενδιαφέρουν εξίσου οι άνθρωποι και ο κόσμος γύρω μου. Μου αρέσει να διαβάζω, να ακούω μουσική, να μαθαίνω καινούργια πράγματα και να συζητώ για θέματα που πολλές φορές δεν έχουν καμία σχέση με τη δουλειά μου.

Η Ελλάδα παραμένει ένα μεγάλο κομμάτι της ζωής μου. Η Γερμανία, από την άλλη, είναι πλέον η χώρα στην οποία έχω περάσει πολλά σημαντικά χρόνια, έχω εργαστεί, έχω δημιουργήσει και έχω ζήσει όμορφες αλλά και δύσκολες στιγμές. Αγαπώ την Ελλάδα, εκτιμώ πολλά από όσα μου έχει προσφέρει η Γερμανία και δεν αισθάνομαι ότι πρέπει να διαλέξω αναγκαστικά ανάμεσα στις δύο.

Πέρα από όλα αυτά, είμαι ένας συνηθισμένος άνθρωπος. Έχω οικογένεια, δουλειά, υποχρεώσεις, καλές και κακές ημέρες. Ενθουσιάζομαι με μικρές ανακαλύψεις, εκνευρίζομαι με την ανοησία, γελάω με πράγματα που ίσως άλλοι δεν βρίσκουν αστεία και μερικές φορές αλλάζω γνώμη για κάτι που μέχρι χθες θεωρούσα αυτονόητο.

Δεν προσπαθώ να παρουσιάσω κάποια ιδανική εκδοχή του εαυτού μου. Άλλωστε, έπειτα από τόσα χρόνια, έχω μάθει ότι οι πιο ενδιαφέροντες άνθρωποι δεν είναι απαραίτητα εκείνοι που έχουν απαντήσεις για όλα.

Είναι συχνά εκείνοι που εξακολουθούν να έχουν ερωτήσεις.

Γιατί γράφω;

Γράφω στο διαδίκτυο σχεδόν από τότε που το διαδίκτυο άρχισε να μπαίνει στα σπίτια μας. Έχω δει ιστοσελίδες να γεννιούνται και να εξαφανίζονται, τεχνολογίες να παρουσιάζονται ως το σίγουρο μέλλον και λίγα χρόνια μετά να μπαίνουν στα χρονοντούλαπα της ιστορίας. Έχω γνωρίσει ανθρώπους που δεν θα είχα συναντήσει ποτέ διαφορετικά.

Και μέσα σε όλες αυτές τις αλλαγές, ένα πράγμα παρέμεινε σταθερό: μου αρέσει να γράφω.

Γράφω για την τεχνολογία, την καθημερινότητα, τις ιδέες, τη φιλοσοφία, τη Γερμανία, την αγάπη μου για την Ελλάδα, όσα με προβληματίζουν και ό,τι άλλο θεωρώ ότι αξίζει να μείνει κάπου γραμμένο.

Μερικές φορές γράφω σοβαρά, άλλες με λίγο χιούμορ και αρκετές φορές απλώς όπως μου κατέβει. Μπορεί ένα άρθρο να είναι τεχνικό και το επόμενο να αφορά μια σκέψη που έκανα περπατώντας στον δρόμο. Δεν υπάρχει συγκεκριμένη θεματολογία που πρέπει να ακολουθήσω.

Προσπαθώ όμως να υπάρχει κάτι κοινό σε όλα: να είναι αυθεντικά και να έχουν κάτι να πουν.

Δεν γράφω για να αποδείξω ότι γνωρίζω περισσότερα από κάποιον άλλον. Γράφω επειδή θέλω να μοιραστώ κάτι που έμαθα, κάτι που έζησα, κάτι που με έκανε να σκεφτώ ή απλώς κάτι που μου φάνηκε ενδιαφέρον.

Και επειδή η ζωή είναι αρκετά σύνθετη από μόνη της, θεωρώ ότι λίγο χιούμορ δεν έβλαψε ποτέ κανέναν.

Ένας μικρός προσωπικός χώρος

Το Tomgineer υπάρχει για να έχω έναν δικό μου χώρο στο internet. Χωρίς ιδιαίτερους κανόνες, χωρίς πρόγραμμα δημοσιεύσεων και χωρίς να προσπαθεί να γίνει κάτι άλλο από αυτό που είναι.

Είναι μια όαση ελεύθερης γραφής. Αυτό είναι για μένα.

Σε μια εποχή όπου μεγάλο μέρος του διαδικτύου περιστρέφεται γύρω από αλγορίθμους, προβολές, ακολούθους και τη διαρκή αναζήτηση της προσοχής, μου αρέσει η ιδέα ότι μπορώ ακόμη να διατηρώ μια μικρή γωνιά του με τους δικούς μου όρους.

Να γράφω ένα άρθρο επειδή το θέλω και όχι επειδή κάποιος αλγόριθμος αποφάσισε ότι το συγκεκριμένο θέμα θα έχει απήχηση.

Να δημοσιεύω κάτι που μπορεί να διαβαστεί από εκατό ανθρώπους ή από τρεις. Και να εξακολουθώ να χαίρομαι που το έγραψα.

Για τον τρόπο που δημιουργώ το περιεχόμενο, τις εικόνες, την ιδιωτικότητα και τις υπόλοιπες αρχές αυτού του blog έχω γράψει μια ξεχωριστή σελίδα με τίτλο Ψιλά γράμματα.

Τα οποία, παρεμπιπτόντως, δεν είναι καθόλου ψιλά.

Ένα μεγάλο ευχαριστώ

Στο σημείο αυτό οφείλω ένα μεγάλο ευχαριστώ σε σένα, αναγνώστη μου.

Το ταξίδι όλων αυτών των ετών ήταν συναρπαστικό. Γνώρισα απίστευτους ανθρώπους, διάβασα συγκινητικά email, έκανα συζητήσεις που μου έμειναν αξέχαστες. Κάποιες φορές έμαθα ότι ένα κείμενό μου βοήθησε κάποιον να λύσει ένα πρόβλημα ή να δει ένα θέμα από διαφορετική οπτική γωνιά.

Αυτές οι στιγμές αξίζουν περισσότερο από οποιονδήποτε αριθμό επισκέψεων.

Δεν ξέρω πόσοι από όσους με διαβάζουν σήμερα ήταν εδώ πριν από δέκα ή είκοσι χρόνια. Ούτε μπορώ να γνωρίζω ποιος βρίσκεται στην άλλη πλευρά της οθόνης αυτή τη στιγμή.

Ξέρω όμως ότι πίσω από κάθε επίσκεψη υπάρχει ένας πραγματικός άνθρωπος που αποφάσισε να αφιερώσει λίγα λεπτά από τον χρόνο του για να διαβάσει κάτι που έγραψα.

Και αυτό δεν το θεωρώ καθόλου αυτονόητο.

Προσπαθώ κάθε άρθρο να προσθέτει κάτι. Μια χρήσιμη πληροφορία, έναν προβληματισμό, μια διαφορετική οπτική, λίγη γνώση ή έστω ένα χαμόγελο.

Ίσως όλα αυτά να είναι μικρά. Αλλά ύστερα από τόσα χρόνια έχω καταλάβει ότι πολλά από τα σημαντικότερα πράγματα στη ζωή μας αποτελούνται ακριβώς από τέτοιες μικρές στιγμές.

Αν με διαβάζεις από παλιά, σε ευχαριστώ που εξακολουθείς να βρίσκεσαι εδώ.

Αν ανακάλυψες το Tomgineer μόλις σήμερα, καλώς ήρθες. Ελπίζω να βρεις κάτι που να σου αρέσει και να ξανάρθεις.

Και το καλύτερο;

Το ταξίδι τώρα ξεκινάει!