Latest posts

Κίνδυνος φωτιάς και ηλεκτροπληξίας, απουσία γειώσεων, φονική μαύρη μούχλα, απουσία υποδομών πλυντηρίου, χαλασμένα παράθυρα και 1.500€ νοίκια. Στο Ντίσελντορφ της Γερμανίας. Τι πρέπει να γίνει επιτέλους; ΚΤΕΟ: Κρατικός Τεχνικός Έλεγχος Οικιών.

Εδώ και χρόνια προσπαθώ να έχω ένα δίκτυο σελίδων, το καθένα για συγκεκριμένο λόγο. Ποτέ δεν είχα καταφέρει να μπορώ να τα συντηρώ ταυτόχρονα. Ένας άνθρωπος που προσπαθεί να βγάλει άκρη μόνος του. Ποτέ δεν έφτανε ο χρόνος.

Έκοψα το τσιγάρο πριν από οκτώ χρόνια. Οκτώ χρόνια στερήσεις, νεύρα και μασημένα στυλό. Και τώρα έρχεται η επιστήμη να μου πει ότι καπνίζω πάλι. Δεκαπέντε τη μέρα. Χωρίς καν αναπτήρα.

Γαλλία, Βέλγιο, Ιταλία, Αλβανία, Πορτογαλία και πολύ σύντομα και άλλες χώρες (έχουν προγραμματιστεί διαμαρτυρίες για σήμερα). Για τις εξελίξεις χρησιμοποιήστε τα κοινωνικά δίκτυα, από τα παραδοσιακά μέσα δεν θα βρείτε πολλά..

Συμβαίνει κάτι περίεργο στο διαδίκτυο τελευταία. Μια μικρή μερίδα ανθρώπων φαίνεται να έχει κουραστεί από τα κοινωνικά δίκτυα, τους αλγόριθμους και τα ατελείωτα σκουπίδια της τεχνητής νοημοσύνης. Και αντί να αναζητά την επόμενη επαναστατική εφαρμογή, επιστρέφει σε κάτι σχεδόν ξεχασμένο. Στο παλιό, καλό διαδίκτυο. Εκείνο με τα RSS, τα προσωπικά blogs και την υπέροχη δυνατότητα να διαβάζεις κάτι χωρίς να χρειάζεται πρώτα να κάνεις εγγραφή σε δεκαεπτά υπηρεσίες.

Υπάρχουν φωτογραφίες που δεν χρειάζονται λεζάντα. Τις κοιτάζεις, καταλαβαίνεις τι συμβαίνει και αναρωτιέσαι αν κάποιος εκεί έξω πληρώνεται πραγματικά για να σχεδιάζει τέτοια αίσχη.

Έχω μια κακή συνήθεια. Όταν βρίσκω κάτι ενδιαφέρον στο διαδίκτυο, το αποθηκεύω. Μια χρήσιμη εφαρμογή, ένα εργαλείο, ένα άρθρο, μια παράξενη ιστοσελίδα, οτιδήποτε μου τραβήξει την προσοχή. Το πρόβλημα είναι ότι το κάνω εδώ και πάρα πολλά χρόνια.

Πόσες γραμμές κώδικα μπορεί πραγματικά να γράψει ένας προγραμματιστής την ημέρα; Και τι συμβαίνει όταν το Codex παράγει 1.523 γραμμές σε ελάχιστο χρόνο; Μια σύγκριση ανθρώπινης παραγωγικότητας, τεχνητής νοημοσύνης και κοστολόγησης λογισμικού, με αρκετά μαθηματικά για να μας χαλάσουν τη διάθεση.

Μετά από μια εφιαλτική βδομάδα αποφασίζεις ότι ήρθε η ώρα να γίνεις κοινωνικός. Να βγεις έξω βρε παιδί μου να χαλαλίσεις κάποια χρήματα και να απολαύσεις ένα ωραίο φαγητό. Το αξίζεις, λες μέσα σου.

Ήταν ένα μακρύ ταξίδι, επίπονο, μοναχικό, καταθλιπτικό. Αλλά δεν το έβαλα κάτω ποτέ. Όσο άσχημες και αν ήταν η συνθήκες, όσο σκληρά τα καθημερινά χτυπήματα, όσες φορές και να βρέθηκα με τη μούρη στο πάτωμα, ξανασηκώθηκα. Και φτάσαμε στην 9η Οκτωβρίου του 2026.