Τεχνολογία & Επιστήμη

Η Ευρώπη χάνει τα κατεψυγμένα της, η Microsoft ανακαλύπτει ξανά το φαξ και οι Ηνωμένες Πολιτείες καθηλώνουν τα αεροπλάνα τους. Καλώς ήρθατε στο τεχνολογικά προηγμένο 2026.

Αγοράζεις μια πανάκριβη κάρτα γραφικών, την εγκαθιστάς στον υπολογιστή σου, κατεβάζεις τους τελευταίους drivers και απολαμβάνεις τις επιδόσεις για τις οποίες πλήρωσες. Ή τουλάχιστον έτσι νομίζεις.

Σήμερα ανοίγω επιτέλους την πόρτα και παρουσιάζω στον κόσμο ένα από τα μεγαλύτερα προσωπικά μου εγχειρήματα. Αν δεν ενδιαφερθεί κανείς, τουλάχιστον θα έχω επιτέλους κάτι να δείξω όταν με ρωτάνε τι διάολο κάνω τόσες ώρες μπροστά στον υπολογιστή.

Ζούμε σε μια καταπληκτική εποχή. Μια εποχή που μπορείς να βγάλεις φωτογραφία ένα περιστέρι στο πεζοδρόμιο και μέσα σε τρία λεπτά να εμφανιστεί κάποιος στο διαδίκτυο για να σου εξηγήσει ότι το περιστέρι δεν υπάρχει, το πεζοδρόμιο είναι δημιούργημα τεχνητής νοημοσύνης και εσύ πιθανότατα είσαι ένα chatbot που προσπαθεί να εξαπατήσει την ανθρωπότητα.

Το μέλλον της τεχνητής νοημοσύνης είναι τοπικό. Στον δικό σου υπολογιστή, με τα δικά σου μοντέλα, χωρίς περιορισμούς και χωρίς να χρειάζεται να στέλνεις κάθε σου σκέψη στους Tech Bros της Silicon Valley.

Κάποτε χρησιμοποιούσαμε το Bluetooth για να στέλνουμε φωτογραφίες και να συνδέουμε ακουστικά. Το 2026 ανακαλύπτουμε ότι μπορεί να χρησιμεύσει και για κάτι άλλο: να επικοινωνούμε όταν κάποιος αποφασίσει ότι το διαδίκτυο είναι υπερβολικά δημοκρατικό για τα γούστα του.

Με αφορμή άλλης μια από τις επαίσχυντες επιστολές που παίρνεις στη Γερμανία αρχίζεις να αναρωτιέσαι αν η διάχυτη αγωνία μην χάσουμε τον σημερινό μας κόσμο έχει κάποια βάση. Αλήθεια γιατί πασχίζουμε τόσο για το «σώσιμο» αυτού του τερατουργήματος;

Ένα πρόγραμμα που μπορεί να αναλύσει μια εφαρμογή, να καταλάβει πώς δουλεύει και να βοηθήσει στην ανακατασκευή των λειτουργιών της, συγκέντρωσε σχεδόν 400.000 stars στο GitHub μέσα σε λίγες εβδομάδες.

Telegram: Πάνω από ένα δισεκατομμύριο χρήστες και μια ιστορία υπεράσπισης της ιδιωτικότητας

Ανοίγω μια ιστοσελίδα και πριν προλάβω να διαβάσω την πρώτη πρόταση, εμφανίζεται ένα παράθυρο που ζητά τη συγκατάθεσή μου για cookies.

Το Internet λειτουργεί ξανά εδώ και πέντε ημέρες. Το ρεύμα έρχεται για λίγες ώρες, το νερό εξακολουθεί να μην πίνεται και χθες κατάφερα να αγοράσω μισό καρβέλι ψωμί ανταλλάσσοντας δύο μπαταρίες. Οι τράπεζες διαβεβαιώνουν ότι τα χρήματά μας είναι ασφαλή, αλλά προς το παρόν δεν μπορούμε να τα χρησιμοποιήσουμε. Η κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι η κατάσταση ομαλοποιείται. Δεν ξέρω από πού έκανε την ανακοίνωση. Το τελευταίο κυβερνητικό κτίριο που είδα είχε σπασμένα παράθυρα και τρεις ανθρώπους να μαλώνουν για ένα μπιτόνι βενζίνη.

Με τον ντόρο για τα κενά ασφαλείας, τα πιστοποιητικά που έγιναν σουρωτήρι και τα σμήνη από AI bots που σαρώνουν το διαδίκτυο, ξεχάσαμε κάτι πολύ σημαντικό. Ο κόσμος δεν θέλει πια να δουλέψει. Και σε έναν κόσμο που στηρίζεται σε ανθρώπους που δεν βρίσκουν πια κανέναν λόγο να προσπαθούν, αυτό μπορεί να αποδειχθεί το μεγαλύτερο κενό ασφαλείας από όλα.