«Αυτός ο κόσμος δεν αξίζει σώσιμο», ψέλλισα και πέταξα το χαρτί σε ένα κουτί

«Αυτός ο κόσμος δεν αξίζει σώσιμο», ψέλλισα και πέταξα το χαρτί σε ένα κουτί
Published
Reading time
3.5 min

Με αφορμή άλλης μια από τις επαίσχυντες επιστολές που παίρνεις στη Γερμανία αρχίζεις να αναρωτιέσαι αν η διάχυτη αγωνία μην χάσουμε τον σημερινό μας κόσμο έχει κάποια βάση. Αλήθεια γιατί πασχίζουμε τόσο για το «σώσιμο» αυτού του τερατουργήματος;

Ξέρεις, είναι αυτές οι επιστολές από «επιστήμονες» που κάθεσαι και διαβάζεις και δεν πιστεύεις στα μάτια σου.

Τα τρίβεις, λες δεν μπορεί, βάζεις κολλύριο, ξαναβάζεις και διαβάζεις, το ίδιο. Δεν μπορεί!

Μου συμβαίνει για πρώτη φορά; Η απάντηση είναι ότι στη Γερμανία εκτός του να δουλεύω και να λαμβάνω κωλόχαρτα από παρανοϊκούς δεν κάνω και τίποτε άλλο. Δεν υπήρξε μια μέρα που ξύπνησα με το χαμόγελο στο στόμα και να πω «σε ευχαριστώ Θεέ μου που ήρθα εδώ». Μια.

Δεν θα αποκαλύψω φυσικά την επαγγελματική ιδιότητα ή το αντικείμενο της επιστολής για ευνόητους λόγους. Στο blog μου δεν εκθέτω πρόσωπα, για αυτό υπάρχει η νομική οδός και την προτιμώ. Εκτός, αν το κάψω τελείως και δεν με νοιάζει τίποτα πια. Είμαι κοντά σε αυτό, πολύ κοντά.

Αλλά βλέπω αυτό το άγχος στο διαδίκτυο να μην χάσουμε των ωραίο κόσμο μας από την τεχνητή νοημοσύνη. Θα βγουν τα Terminators στο δρόμο και θα τα κάνουν όλα λίμπα. Ίσως και μερικά ΑΙ drones από τον αέρα. Το άγχος δεν καταλαβαίνω.

Τι ακριβώς θέλουμε να κρατήσουμε από αυτόν τον κόσμο;

  1. Το υψηλό δείκτη νοημοσύνης μιας μερίδας πολιτών; Η πτώση είναι κυριολεκτικά ελεύθερη και πιστοποιείται από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας. Έχουμε φτάσει στο σημείο να μην μπορείς να συνεννοηθείς, να λυπάσαι το συνομιλητή σου και να προβληματίζεσαι αν η δυτική ιατρική έχει κάτι να προσφέρει για να τον βοηθήσει.

  2. Τους μισθούς που μας παρέχουν επάρκεια και αφθονία;

  3. Τις εργασίες που προάγουν την δημιουργία, τη μάθηση και το αίσθημα της αυτοεκπλήρωσης;

  4. Τους δεκάδες φίλους που δεν έχουμε και τον έρωτα της ζωής μας που επίσης δεν έχουμε;

  5. Τα υπέροχα ευήλια, ευάερα σπίτια που αγοράσαμε και επιπλώσαμε με προσιτό κόστος και λατρεύουμε να κατοικούμε;

  6. Τις καταπληκτικές δωρεάν νεόδμητες υποδομές που απολαμβάνουμε; Ξέρετε, δρόμους, γέφυρες, λιμάνια, αεροδρόμια, θέσεις στάθμευσης κ.ά.

  7. Την πάμφθηνη ενέργεια για να δροσιζόμαστε το καλοκαίρι, να ζεσταινόμαστε το χειμώνα και γενικότερα να μπορούμε να ζήσουμε και να δημιουργήσουμε ως άνθρωποι;

  8. Τις επιχειρηματικές ευκαιρίες, τη αγάπη του κρατικού μηχανισμού για την ιδιωτική πρωτοβουλία, για να κάνουμε επιτέλους αυτό που αγαπάμε εισόδημα; Να πάψουμε να έχουμε το μονόδρομο του 8ώρου;

  9. Τους 80 φόρους που υπάρχουν στη Ρηνανία-Βεστφαλία που αποδεδειγμένα πια οδηγεί στην απώλεια του 65% του εισοδήματός σου; Αντίστοιχα είναι τα μεγέθη και σε άλλες χώρες με το Φ.Π.Α από μόνο του να φτάνει το 24% (βλ. Ελλάδα), δηλαδή το 1/4 του εισοδήματος;

  10. Το σύστημα παιδείας που δημιουργεί έξυπνα, ευτυχισμένα και δημιουργικά παιδιά με όνειρα και γνώσεις για να κάνουν τον αυριανό κόσμο μας καλύτερο;

  11. Το σύστημα υγείας που αν βρεις γιατρό στην ουσία στο 95% των περιπτώσεων απλά καταστέλλει τα συμπτώματα γιατί πρακτικά δεν υπάρχει επιτρεπτή και διαθέσιμη θεραπεία;

  12. Το ανεκδιήγητο χρηματοπιστωτικό σύστημα που χρωστάμε χιλιάδες τρις σε εξωγήινους και σχεδόν το σύνολο των συναλλαγών λόγω φτώχειας πια διεκπεραιώνονται μέσω δανείων ή μικροδανείων με απαράδεκτα επιτόκια;

  13. Τις απάνθρωπες πόλεις που χτίστηκαν ως αποθήκες ψυχών κατά τη βιομηχανική επανάσταση;

  14. Τα υπέροχα αυτοκίνητα που αγοράσαμε και απολαμβάνουμε να οδηγούμε κάθε πρωί;

  15. Τα φρέσκα υγιεινά και προσιτά τρόφιμα που απολαμβάνουμε; Χωρίς φυτοφάρμακα, γενετική τροποποίηση και επεξεργασία, που αν γνώριζε ο κόσμος πως γίνεται, θα έπαιρνε τα βουνά και θα έτρωγε ρίζες;

  16. Την ποιότητα προϊόντων και υπηρεσιών; Τις συσκευές που μόλις τις βάλεις σε λειτουργία ήδη γνωρίζεις ότι ένα χρόνο μετά θα πάει για πέταμα; Τη μπλούζα που μετά από 3 πλυσίματα μοιάζει να τη φοράς καθημερινά επί 10 χρόνια;

Η λίστα δεν έχει τελειωμό.

Όχι, κύριοι δεν αξίζει να «σώσουμε» και να διατηρήσουμε τα παραπάνω.

Στο τέλος θα καταντήσω οπαδός που παιδο-ιερέα Klaus και θα ευαγγελίζομαι και εγώ το Great Reset.

Με τη διαφορά ότι δεν το φαντάζομαι όπως αυτός.

Δεν αρκεί το Great Reset.

Θέλουμε Reset, βγάλσιμο από την πρίζα, ξήλωμα τις μνήμες, αλλαγή τροφοδοτικού και μετά επανεκίννηση.

Ξέρετε κάτι; Μερικές φορές κάνω μια περίεργη σκέψη.

Αν όντως φτάσουμε ποτέ σε συστήματα AGI 1.000 φορές ευφυέστερα από εμάς υπάρχει μια μικρή αλλά μη αμελητέα πιθανότητα ο κόσμος μας να γίνει καλύτερος.

Ξέρετε, όπως η συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων αγαπά και προστατεύει τα ζωάκια του, ακόμα και αν δεν έχουν το δείκτη νοημοσύνης ενός ανθρώπου έτσι,

πιθανώς, επαναλαμβάνω το πιθανώς,

να μας λυπηθούν τα ΑΙ, να στραφούν κατά αυτών που μας κατάντησαν εδώ και..

να ζήσουμε επιτέλους ως άνθρωποι.