Χέστηκα για τα Cookies: το αγαπημένο μου Plugin

Ανοίγω μια ιστοσελίδα και πριν προλάβω να διαβάσω την πρώτη πρόταση, εμφανίζεται ένα παράθυρο που ζητά τη συγκατάθεσή μου για cookies.

Πατάω απόρριψη ή αρχίζω μαινόμενος να ψάχνω ανάμεσα σε δεκάδες επιλογές. Πηγαίνω στην επόμενη ιστοσελίδα και επαναλαμβάνεται ξανά η ίδια διαδικασία. Κάπου στην πορεία, η δήθεν προστασία της ιδιωτικότητας μετατράπηκε σε καθημερινό σπασομπάλιασμα.

Τι λέει πραγματικά η νομοθεσία;

Η υποχρέωση συγκατάθεσης για cookies στην Ευρωπαϊκή Ένωση προέρχεται κυρίως από την οδηγία ePrivacy του 2002, όπως τροποποιήθηκε το 2009, και όχι αποκλειστικά από τον GDPR, ο οποίος εφαρμόζεται από τον Μάιο του 2018.

Ο κανόνας είναι συγκεκριμένος: όταν μια ιστοσελίδα αποθηκεύει πληροφορίες στη συσκευή μας ή αποκτά πρόσβαση σε ήδη αποθηκευμένες πληροφορίες, απαιτείται κατά κανόνα προηγούμενη συγκατάθεση.

Υπάρχουν όμως εξαιρέσεις. Τα απολύτως απαραίτητα cookies, όπως εκείνα που διατηρούν μια σύνδεση χρήστη, ένα καλάθι αγορών ή υποστηρίζουν βασικές λειτουργίες ασφαλείας, δεν απαιτούν συγκατάθεση. Αντίθετα, τα cookies διαφημιστικής παρακολούθησης και πολλά εργαλεία analytics το απαιτούν.

Στη Γερμανία οι κανόνες αυτοί αποτυπώνονται στο άρθρο 25 του TDDDG.

Δεν υπάρχει, λοιπόν, καμία γενική νομική υποχρέωση να εμφανίζει κάθε ιστοσελίδα ένα ενοχλητικό cookie banner. Η υποχρέωση εξαρτάται από τις τεχνολογίες που χρησιμοποιεί.

Το πρόβλημα με τα cookie banners

Η αρχική ιδέα ήταν θεωρητικά σωστή: ο χρήστης να αποφασίζει για την ιδιωτικότητά του.

Η εφαρμογή της, όμως, κατέληξε σε μια βιομηχανία από παράθυρα συγκατάθεσης, πολύπλοκα μενού και σχεδιαστικά τεχνάσματα που συχνά κάνουν την αποδοχή ευκολότερη από την απόρριψη.

Το αποτέλεσμα είναι αυτό που ονομάζεται consent fatigue. Ο χρήστης κουράζεται, πατάει οτιδήποτε εξαφανίζει το παράθυρο και συνεχίζει.

Στο μεταξύ, η παρακολούθηση έχει προχωρήσει πολύ πέρα από τα παραδοσιακά cookies. Browser fingerprinting, Local Storage, tracking pixels, αναγνωριστικά μέσα στα URLs και server-side tracking επιτρέπουν τη συλλογή και συσχέτιση δεδομένων με διαφορετικούς τρόπους. Να το πω πιο απλά για μη ειδήμονες για το 2026: ΕΙΝΑΙ ΑΧΡΗΣΤΑ.

Αυτές οι τεχνολογίες δεν βρίσκονται εκτός νομοθεσίας επειδή δεν χρησιμοποιούν cookies. Το European Data Protection Board έχει ξεκαθαρίσει ότι οι κανόνες της ePrivacy καλύπτουν και πολλές τέτοιες τεχνικές χωρίς να είναι σαφές τι. Εκεί φαίνεται η ασχετοσύνη τους διότι για όλα τα υπόλοιπα, τα ουσιώδη δηλαδή, κανείς δεν ζητάει συγκατάθεση.

I don't care about cookies

Εδώ έρχεται μια χρήσιμη επέκταση με το απολύτως ειλικρινές όνομα I don't care about cookies. Η αγαπημένη μου.

Διατίθεται για Google Chrome και Mozilla Firefox και έχει έναν απλό σκοπό: να εξαφανίζει τα ενοχλητικά παράθυρα συγκατάθεσης.

Το 2022 εξαγοράστηκε από την Avast και σήμερα διατίθεται από τη Gen Digital. Υπάρχει όμως επίσης η ανεξάρτητη, community έκδοση I still don't care about cookies για Chrome και Firefox.

Ο Brave έχει ήδη τη δική του λύση

Ο Brave αντιμετωπίζει το πρόβλημα διαφορετικά.

Από το 2023 μπλοκάρει εξ ορισμού σχεδόν το σύνολο των cookie banners χρησιμοποιώντας φίλτρα όπως το EasyList Cookie. Αντί να πατάει αυτόματα κουμπιά συγκατάθεσης, προσπαθεί να εμποδίσει την εμφάνιση των παραθύρων και το κάνει με εξαιρετική επιτυχία.

Παράλληλα, το σύστημα Shields περιορίζει trackers, third-party cookies και τεχνικές fingerprinting.

Το 2025 η Brave παρουσίασε και το Cookiecrumbler, ένα εργαλείο που χρησιμοποιεί γλωσσικά μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης για να εντοπίζει αυτόματα cookie banners και να βοηθά στη δημιουργία αποτελεσματικότερων φίλτρων. Κάθονται δηλαδή οι εταιρείες και ξοδεύουν πολύτιμο χρόνο και χρήμα μόνο και μόνο για να κάνουν τον ιστό βιώσιμο γιατί κάποιοι χαρτογιακάδες εκεί στις Βρυξέλλες έχουν κάποιο πρόβλημα επιβολής.

Μήπως ήρθε η ώρα να τελειώνει αυτή η ιστορία;

Η ίδια η Ευρωπαϊκή Ένωση αναγνωρίζει πλέον το πρόβλημα. Αφού βεβαίως πρώτα έχουν επιβληθεί πρόστιμα δεκάδων εκατομμυρίων σε ιστοσελίδες τόσα χρόνια. Κανείς δεν γνωρίζει το ακριβές ποσό.

Το προτεινόμενο Digital Omnibus προβλέπει απλούστερους κανόνες και περισσότερες περιπτώσεις όπου δεν θα απαιτείται συγκατάθεση. Στις 21 Οκτωβρίου 2026 τα κράτη-μέλη της ΕΕ συμφώνησαν μεταξύ τους για το ποιες αλλαγές θέλουν να προωθήσουν στη νομοθεσία περί προστασίας προσωπικών δεδομένων και τα cookies. Οι αλλαγές δεν αποτελούν ακόμη ισχύον δίκαιο γιατί θα τους πάρει καμιά δεκαριά χρόνια να σηκωθούν από τα ανάκλιντρα και τις ξαπλώστρες να αλλάξουν το νόμο.

Η κατεύθυνση είναι προφανής: λιγότερα περιττά παράθυρα και ουσιαστικότερος έλεγχος από τον χρήστη, ιδανικά μέσα από κεντρικές ρυθμίσεις του browser. Αυτό που κάνουμε ούτως ή άλλως σήμερα δηλαδή.

Προσωπικά, δεν βλέπω κανέναν λόγο να δηλώνω εκατό φορές την ημέρα ότι δεν επιθυμώ διαφημιστική ή κάθε άλλου είδους παρακολούθηση.

Η ιδιωτικότητα είναι δικαίωμα. Δεν θα έπρεπε να χρειάζεται να το διεκδικώ κάθε μέρα, σε κάθε επίσκεψή μου σε μια τυχαία σελίδα.

Για να καταλάβουμε το μέγεθος της υποκρισίας, από τη μια δήθεν αγωνίζονται για την ιδιωτικότητά μας, δεν κοιμούνται τα βράδια κοινώς, και σε λίγο καιρό θα μας επιβάλλουν το Digital ID για να μπαίνεις στο Internet.

Γαμάτο;

(Το Tomgineer δεν χρησιμοποιεί Cookies, δεν έχει διαφημίσεις, δεν χρησιμοποιεί Google Analytics και δημοσιεύεται από το δροσερό Τορόντο του Καναδά.)