Δημοφιλή

Το τελευταίο διάστημα ήταν το χειρότερο αλλά και το καλύτερο συνάμα. Μα πως γίνεται αυτό; Αυτή τη φορά ήταν κουραστικό, δύσκολο, εκνευριστικό αλλά και εξόχως παραγωγικό.

Επειδή το μπάτζετ δεν βγαίνει να πληρώνω κανονικό ψυχίατρο, αυτός ο οποίος κρατά τον εγκέφαλό μου κάπως στη θέση του είναι ο «Functional Melancholic». Σε αυτό το βίντεο αναφέρεται σε ένα φαινόμενο που πήρε τον τίτλο του από ένα ντοκιμαντέρ με τον ομώνυμο τίτλο.

Ένα άρθρο το οποίο αφήνω εδώ στο «Πανεπιστήμιο» για να θυμάμαι. Να μου θυμίζει γιατί είναι έτσι οι άνθρωποι και να πάψω να απορώ. Γιατί οι άνθρωποι έχουν τις απόψεις που έχουν, γιατί κινούνται έτσι, γιατί δεν αντιδρούν.

Κάρβουνο το Synology NAS. Έκανα σχέδια για να προχωρήσω λίγο τα εταιρικά μου και κατέληξα μέσα σε ένα δάσος από καλώδια να βρίζω τα Life Choices που έκανα ως τώρα. Θα τα ξαναφτιάξω και μάλιστα 10 φορές καλύτερα τώρα.

Για περίπου 2 βδομάδες αγόρασα ένα Premium X Account για να δω πως θα πάει. Είμαι παλιός τουιτεράς και κάποτε είχα 20.000 followers.

Η κατάσταση στη Γερμανία είναι πια απάνθρωπη. Κάθε πρωί που ξυπνάω πίνω σκυφτός τον καφέ μου και σκέφτομαι τι καταστροφή θα γίνει πάλι σήμερα. Δεν είμαι αρνητικός, είναι ένα είδος ειρωνείας προς την ίδια μου τη ζωή.

Τι να πρωτογράψω. Χιλιάδες σκέψεις μετά από μια μακρά περίοδο προγραμματισμού. Ένας Blogger χωρίς Blog. Έχασα την ψυχή μου εδώ που ήρθα. Τους τελευταίους μήνες πάλεψα να την αποκτήσω ξανά.

Ήθελα να το σημειώσω εδώ στο ημερολόγιό μου. Οι αλλαγές οπτικά δεν είναι εύκολα αντιληπτές. Αναβάθμισα κυρίως το αόρατο κομμάτι της σελίδας που είχα παραμελήσει για αρκετό καιρό. Οι λόγοι πολλοί και διάφοροι.

Άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου. Ιδίως αν η παιδική του ηλικία ήταν -ας το εκφράσω όσο πιο ήπια μπορώ- σκατά. Χθες ήρθε το αυτοκινητάκι της φωτογραφίας, το κράτησα στα χέρια μου και ταξίδεψα στο 1990 μη πιστεύοντας στα μάτια μου.

Από τη σκοπιά ενός επί 30 χρόνια προγραμματιστή. Αυτή τη στιγμή εκατομμύρια σειρές κώδικα που δεν είδε κανείς και δεν κατάλαβε κανείς γίνονται deployed σε συστήματα production. Η ίδια η Microslop περήφανη δηλώνει ότι ήδη το 30% του κώδικα που χρησιμοποιεί στα συστήματά της είναι προϊόν Vibe Coding.

Είχαμε κάτι ψυχολογικά με τα Tokens του Server αλλά αυτά τώρα λύθηκαν. Μπορείς να εγγραφείς στο υποσέλιδο, ξέρεις εκεί κάτω στην κεντρική σελίδα.

443 δισκάκια πλέον βρίσκονται στο NAS μου και τα απολαμβάνω στο τοπικό μου δίκτυο σε ποιότητα FLAC. Ήταν αρκετή δουλειά αλλά αποτελούσε ένα όνειρό μου το οποίο και έγινε πραγματικότητα.

Η απάντηση που μας δίνουν είναι ότι οι τιμές έχουν εκτοξευτεί λόγω του ΑΙ και τις ιλιγγιώδεις ανάγκες των Data Center που χτίζονται. Δεν ισχύει όμως αυτό.

Πέρασα ήδη Linux Mint 22.3 Zena στο Virtualbox. Δεν είναι η πρώτη φορά που επιχειρώ τη μετάβαση, το πρόβλημα πάντα ήταν το πολύ σύνθετο Workflow και Hardware που έχω. Αλλά ήδη σχεδίασα το επόμενο βήμα.

Δεν υπάρχει κανένας λόγος και δεν υπάρχει κανένα νόημα να "ζεις" και να εργάζεσαι στη Γερμανία. 15 χρόνια ήταν περισσότερα από αρκετά σε αυτή την αφιλόξενη χώρα.

Έγραψα σε προηγούμενα άρθρα μου ότι κάτι βρωμάει στον ιστό τις τελευταίες εβδομάδες. Τελικά δεν είμαι ο μόνος που το παρατηρεί. Ο καθένας δίνει την δική του εξήγηση. Ο Romano που έχει κανάλι με 200.000 Followers και παρακολουθεί συνεχώς τα στατιστικά του έχει ξαφνικά πτώση 60%.

Εδώ τα λένε Flohmarkt, κοινώς είναι κάτι σαν λαϊκές με τη διαφορά ότι πολίτες πουλάνε πράγματα τα οποία δεν χρειάζονται πια. Δίπλα σε αυτούς υπάρχουν και κλασικοί έμποροι που πουλάνε λαχανικά, είδη σούπερ μάρκετ έως ανταλλακτικά αυτοκινήτων.

Ένας συλλέκτης παιχνιδιών (toys) αναρωτιέται στα 47 του γιατί το κάνει. Οι άνθρωποι στα σχόλια του γράφουν συνεχώς "επιτέλους μεγάλωσε και σταμάτα να τα συλλέγεις".

Εκτός από τα όμορφα όπως ο ναζισμός και ο κομμουνισμός το μοναδικό δώρο στον πλανήτη με τον τίτλο Ιλλουμινάτι γεννήθηκε και ανδρώθηκε στη Γερμανία πριν μετακομίσει όπως και τα δυο προηγούμενα αλλού. Επιφανές μέλος, το καμάρι των κατοίκων της χώρας: Ο Γκέτε.

Κάθε φορά που ανοίγω το γραμματοκιβώτιο στη Γερμανία, νιώθω ότι με περιμένει ένας φάκελος, μια προθεσμία και ένα μικρό εγκεφαλικό.

Δυο σε ένα, νοικοκυρεμένα. Γιατί προχώρησα στη συγχώνευση των δυο σελίδων και ποιο το μέλλον του Tomgineer τώρα;