Το γυφτοπάζαρο: η Σαββατιάτικη διασκέδασή μου!

Από μικρό μου αρέσουν αυτά τα Flohmarkt. Μπορείς κυριολεκτικά να βρεις τα πάντα, από δεξί φανάρι Nissan Micra του 1983 μέχρι τις ζαρτιέρες μιας γιαγιάς που ήθελε να αναστήσει το μακαρίτη τον οποίο και τελικά σκότωσε όταν την είδε.

Στην Αμερική έχουν τα Thrift Stores όπως φυσικά και Flea Markets όπως στη Γερμανία. Η αλήθεια είναι ότι ζήλευα τους συμπατριώτες στην άλλη πλευρά της λίμνης για τα ευρήματά τους και τις τιμές τις οποίες πλήρωναν. Πραγματικοί θυσαυροί για φραγκοδίφραγκα.

Κάποια στιγμή που αποφάσισα να ξαναβρώ την ψυχή που έχασα προσπάθησα να δω που υπάρχει μια λύση με μεταχειρισμένα CD και ταινίες Blu-Ray. Thrift Stores τύπου Goodwill δυστυχώς δεν έχει το χωριό που μένω οπότε η μόνη λύση που απέμενε ήταν τα Flohmarkt.

Έψαξα λοιπόν και υπάρχει ένα τεράστιο κάθε Σάββατο μερικά χιλιόμετρα από το σπίτι μου! Υπάρχει εδώ και 40 χρόνια και θεωρείται πια κάτι σαν αξιοθέατο της πόλης. Έρχεται κόσμος μέχρι και από άλλες χώρες για να το επισκεφτεί. Το ιδιαίτερα ενδιαφέρον για τα CD μουσικής και τις ταινίες που θέλω είναι ότι αρκετοί πωλητές είναι.. Ολλανδοί! Οι Ολλανδοί έχουν τελικά γούστο στη μουσική -σε αντίθεση με κάτι άλλους λαούς- και μάλιστα πολύ κοντά στο δικό μου. Οι τιμές είναι εξευτελιστικές και αυτό για το οποίο απορώ μέχρι και σήμερα είναι αν οι άνθρωποι που τα είχαν άκουσαν ποτέ κάποιο δισκάκι ή είδαν κάποια από τις ταινίες που είχαν. Ρώτησα μάλιστα έναν έμπορο που τα πουλάει -ο οποίος είναι Ολλανδός θεάρας- τι διάολο γίνεται: "μάλλον τα αγόραζαν όταν έβρισκαν μια προσφορά και μετά δεν τα έβλεπαν ή δεν τα άκουγαν ποτέ". Μιλάμε για αυθεντικές ταινίες blu-ray στη ζελατίνα ακόμα για 3€.

Προσωπικά λιώνω τα δισκάκια που έχω. Όταν γράφω κώδικα -και κείμενα όπως τώρα- ακούω μονίμως μουσική. Μισό λεπτό να σας πω τι ακούω: Snap - Believe in it. Βρήκα όλα τα δισκάκια που είχα το 1990 και λάτρευα. Όχι μόνο αυτό αλλά πρόσθεσα και άλλα Album από αγαπημένους καλλιτέχνες που ήδη είχα. Μου αρέσει να ακούω Album από την αρχή ως το τέλος, όπως κάναμε παλιά. Κάποιος είχε λίγα χρήματα, αγόραζε ένα album, μαζευόμασταν στο σπίτι του και αράζαμε στο χαλί και το ακούγαμε. Είχε πλάκα αυτή η κοινή εμπειρία.

Μετά τη δεύτερη φορά που πήγα έγινε η αγαπημένη ασχολία και της κόρης μου. Για άλλο λόγο αυτή τη φορά. Εντυπωσιάζεται από τα κοσμήματα και πως ήταν πριν 50 χρόνια. Οι τιμές εντυπωσιακές και τα περισσότερα κοσμήματα από μια εντελώς άλλη εποχή, χειροποίητα συνήθως. Αγαπάει τα δαχτυλίδια και τα σκουλαρίκια. Έχει πλάκα με τι αφοσίωση τα χαζεύει και τα ψαχουλεύει. Επιτέλους βρήκε και παιχνίδια για PS4 που πάντα ήθελε.

Μασουλάμε κάνα λουκάνικο ως ενισχυτικό μετά τις μανιώδεις αναζητήσεις. Βοηθάει την κατάσταση του ζαχάρου μια καλή κυρία που φτιάχνει κρέπες. Καλή κυρία διότι την πρώτη φορά με κέρασε μια κρέπα (!). Είχα πάρει μια για την κόρη μου και δεν ξέρω γιατί αλλά μου κέρασε τη δική μου. Μάλλον θα με είδε αδυνατισμένο (εδώ γελάμε με τόνο κλαυσίγελου).

Το αποτέλεσμα είναι ότι έχω φτιάξει τη δισκοθήκη των ονείρων μου και έχω και κάποιες ταινίες που ήθελα σε περίπτωση που πέσει κάνα Lockdown πάλι ή πέσει το διαδίκτυο (που τελευταία πέφτει κάθε μεσημέρι για λίγο). Μετά από παίξιμο του ρεύματος πάντα. Σήμερα βρήκα όταν γύρισα από τη βόλτα το NAS μου κλειστό! Δεν ήταν κανείς σπίτι και δεν κλείνει ποτέ. Μόνο αν παίξει ή πέσει το ρεύμα. Α, ρε γλέντια που έχουμε να κάνουμε το 2026. Θέλουν και ηλεκτρικά αυτοκίνητα οι φωστήρες. Εδώ φορτίζουμε τα κινητά και πέφτει το ρεύμα, θέλουν και ΑΙ, ηλεκτροτενεκέδες και ρομπότ 🤣😂🤣. Θα σώσουν το κλίμα και θα είμαστε με κεριά του χρόνου.

Κάθε Σάββατο λοιπόν δεν χρειάζεται να πω κάτι στην κόρη μου. Σακίδιο, παγούρι με νερό και φεύγουμε. Ξεκινά η μανιώδης αναζήτηση θησαυρών η οποία φυσικά δεν είναι πάντα καρποφόρα. Αυτές οι αγορές είναι θέμα τύχης. Εξαρτάται ποιος πουλάει και τι. Επίσης παρατήρησα ότι οι τιμές στα Physical Media ανεβαίνουν και μάλιστα δραματικά. Σε κάποιες περιπτώσεις ως 500% σε λίγους μήνες. Βρήκα όμως ένα σπάνιο CD των Depeche Mode που πωλείται αυτή τη στιγμή στο eBay μεταχειρισμένο για 30€, εγώ το πήρα για 2€. Εκεί που κοιμούνται ακόμα είναι το βινύλιο. Πουλάνε τους δίσκους για 5€ και στην Αμερική οι τιμές έχουν ξεφύγει εντελώς. Μιλάμε για 30-50 δολάρια ο δίσκος. Εδώ ακόμα μάλλον δεν πήραν χαμπάρι τι γίνεται στην άλλη όχθη.

Αυτά τα ολίγα για σήμερα αγαπημένε μου αναγνώστη.