Απορίες

Υπάρχουν πολλές αναφορές πλέον στο διαδίκτυο με την κοινή διαπίστωση ότι ο χρόνος φαίνεται να έχει επιταχυνθεί. Οι ώρες, οι μέρες, οι εβδομάδες μέχρι και οι μήνες φαίνεται να περνούν χωρίς να το πάρουμε χαμπάρι. Τι ακριβώς συμβαίνει;

Κάνεις τα θαύματά σου, προχωράς, βελτιώνεσαι, υπάρχουν χειροπιαστά αποτελέσματα αλλά δεν ακούς κανέναν να χειροκροτάει. Η απόλυτη σιωπή. Τι γίνεται;

Ίσως να παρατηρήσατε ότι τα άρθρα μου τα υπογράφω με αυτό το ψευδώνυμο. Η αλήθεια είναι ότι τα ψευδώνυμα δεν μου αρέσουν αλλά στον κόσμο που ζούμε μας αναγκάζουν να γράφουμε κρυμμένοι πίσω από VPN, απρόσωπα, με φανταστικά ονόματα. Ο λόγος φυσικά η λογοκρισία και η τρομοκρατία.

Επειδή το μπάτζετ δεν βγαίνει να πληρώνω κανονικό ψυχίατρο, αυτός ο οποίος κρατά τον εγκέφαλό μου κάπως στη θέση του είναι ο «Functional Melancholic». Σε αυτό το βίντεο αναφέρεται σε ένα φαινόμενο που πήρε τον τίτλο του από ένα ντοκιμαντέρ με τον ομώνυμο τίτλο.

Έκανα μια έρευνα για να βρω σελίδες σα τη δική μου με την πρόθεση συνεργασίας. Σκέφτηκα, δεν μπορεί θα υπάρχουν και άλλοι που κάνουν το ίδιο οπότε ας τους βρω.

Είμαι στο διαδίκτυο από τότε που υπάρχει. Όχι μόνο αυτό αλλά γράφω κώδικα για τον διαδίκτυο από τότε που υπάρχει κώδικας για αυτό. Δεν το γράφω από κομπασμό αλλά με αίσθημα απορίας. Πολλά πράγματα δεν μου κάθονται τελευταία.

Έχει μια μυρωδιά από καμένη αρβύλα, λίγο σαν να έχει κατσιάσει το προχθεσινό φαΐ σε κάποιο σκεύος και κάποιος πάει να το ζεστάνει. Κάτι σαν την μπόχα στην Αττική αλλά περισσότερο προς παλιά χρησιμοποιημένη κάλτσα.

Ακούμε συχνά για τον υπερπληθυσμό της Γης, τα γνωστά σε όλους 8 δις πολιτών και θεωρούμε ότι οι κυβερνήσεις ασχέτως μορφής μας λένε την αλήθεια. Υπάρχουν όμως και τα μαθηματικά, μια πανέμορφη επιστήμη που δυσκολεύεται να πει ψέματα.

Ένας συλλέκτης παιχνιδιών (toys) αναρωτιέται στα 47 του γιατί το κάνει. Οι άνθρωποι στα σχόλια του γράφουν συνεχώς "επιτέλους μεγάλωσε και σταμάτα να τα συλλέγεις".

Δεν μπορούσα να μην το ποστάρω εδώ να το δουν οι φίλοι μου. Κάτι πρέπει να παίχτηκε με τους Servers στην άλλη άκρη του χαντακιού. Παραθέτω το κείμενο όπως μου το έγραψε. Πάει το χάλασα.

Είναι ιδιαίτερα αισιόδοξο όταν μια γενιά καταλαβαίνει αυτό που πήρε τις προηγούμενες 20 χρόνια να το χωνέψουν. Κάποιοι από τους παλαιότερους δεν έχουν καταλάβει ακόμα μέχρι και σήμερα.

Όχι δεν πουλάω κανένα από δαύτα. Ένα κοινωνικό έργο για τους νέους και όχι μόνο. Γιατί είναι έτσι ο κόσμος μας; Που θα πάνε τα πράγματα; Τι γίνεται γύρω μου; Τα αγοράζεις και τέλος. Δεν χρειάζεται να κατεβάσεις βιβλιοθήκες, να πληρώνεις σεμινάρια να διαβάζεις ατελείωτα κείμενα και να βλέπεις χιλιάδες βίντεο.

Συνήθως οι ανήσυχοι άνθρωποι κάνουν την ερώτηση: θέλω να φύγω από τη χώρα μου αλλά να πάω που. Που είναι καλύτερα; Η απάντηση είναι να μην είσαι κάτοικος καμίας χώρας!

Παρεΐτσα εξελίσσουμε κώδικα, κάνουμε έρευνες, στήνουμε στρατηγικές, σχεδιάζουμε τακτικές Marketing και ό,τι άλλο μπορείς να φανταστείς. Εκατοντάδες ώρες δουλειάς μαζί και είχα την απορία τι κατάλαβε για μένα τόσο καιρό. Για να δούμε λοιπόν.

Πληρώνουν ειδικούς του marketing, γνώστες της αγοράς, φωστήρες και χαρτορίχτρες του μέλλοντος για να βρουν τι φταίει που δεν πουλάνε τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα. Οι μηχανικοί κάνουν υπερωρίες να τα βελτιώσουν με κάθε τρόπο ώστε να μην καίγονται τόσο γρήγορα που ο κώλος σου γίνεται σαν παϊδάκι σχάρας -αν προλάβεις να βγεις-.

Δημιούργησα μια νέα κατηγορία στο Blog μου με τον τίτλο "Απορίες". Δεν μπορώ να κατανοήσω παρότι είμαι αρκετό καιρό στον πλανήτη γιατί στην εποχή του διαδικτύου και της τεχνητής νοημοσύνης πρέπει να πληρώνουμε με το ζόρι κάτι το οποίο δεν βλέπει πια σχεδόν κανείς.