Σαν να περιμένουμε όλοι κάτι, αλλά τι ακριβώς περιμένουμε;
Σκόρπιες σκέψεις από έναν μπερδεμένο εγκέφαλο. Οι εξελίξεις εντός και εκτός της χώρας δείχνουν να έχουν βγει από κάποια ταινία, ένα διεστραμμένο ψυχολογικό θρίλερ που έχει σκηνοθετήσει κάποιος με ιδιαίτερα βεβαρυμμένο παρελθόν στην κατάχρηση τοξικών ουσιών.
Μέσα σε αυτόν τον παραλογισμό προσπαθούμε με την κοινή λογική να προχωρήσουμε στη ζωή μας. Να πραγματοποιήσουμε τα πάθη και τα όνειρά μας. Ναι, έχει μένει το 1-2% το οποίο κάνει σχέδια και ονειρεύεται. Οι υπόλοιποι τα έχουν παρατήσει και απλά επιβιώνουν. Δεν τους κατηγορώ, έχουν απόλυτο δίκιο. Πολλές φορές βρέθηκα να θέλω να ανήκω σε αυτή την κατηγορία. Δεν μπορώ όμως.
Ο τίτλος του άρθρου είναι προφανώς ρητορική ερώτηση.
Πέρασα αρκετό χρόνο στο Χ. Το παλιό καλό Twitter, με τη διαφορά ότι δεν είναι πια
Το 80% των λογαριασμών που με ακολούθησαν ήταν από Αφρική, Ινδία και Ασία. Δεν αναφέρομαι σε αυτό που γράφουν στο Bio τους. Π.χ ένας από τους δεκάδες λογαριασμούς "επενδυτή" ήταν από την.. Αφρική παρότι γράφει Köln, Germany. Πως το καταλαβαίνετε αυτό;
Δείτε αυτόν για παράδειγμα:
Manager, συγγραφέας, Χριστιανός, δόκτωρ και κάτοικος Frankfurt am Main. Ναι και εγώ είμαι ο Batman. Πατήστε εκεί που πάτησα στο κόκκινο πλαίσιο.
Ένα από τα χιλιάδες Bots στη Νιγηρία.
Τέλος σεμιναρίου, πάμε πίσω στο άρθρο.
Το παιχνίδι έχει ως εξής:
Τα δικά σου post δεν τα βλέπει απολύτως κανένας. Ούτε αυτοί που σε ακολουθούν. Μεγάλοι λογαριασμοί διαμαρτύρονται ότι από τους 100.000 που τους ακολουθούν ούτε το 5% δεν βλέπει τι γράφουν.
Κάποια Bots από τη Νιγηρία -που δηλώνουν Αμερικανοί- ποστάρουν ακατάπαυστα μπούρδες ερωτήσεις και κουίζ και εσύ για να σε δουν πρέπει να σχολιάζεις τις μπούρδες τους. Αν το κάνεις κάθε περίπου 10.000 θεάσεις της απάντησής σου σε ακολουθούν 1-2 λογαριασμοί αμφιβόλου ποιότητας. Αυτό πρέπει να το κάνεις κάθε μέρα επί μήνες για να αποκτήσεις ένα κοινό το οποίο θα βλέπει το 5% αυτών που γράφεις.
Πραγματικά απορώ γιατί κάποιος να πληρώνει για όλη αυτή την ιστορία. Το έκανα ως πείραμα, πλήρωσα και οδηγήθηκα στα συμπεράσματά μου.
Κατάφεραν να ελέγξουν σχεδόν πλήρως το διαδίκτυο
Το σχέδιο πανούργο και σατανικό.
Στην αρχή υπήρχε το χάος. Ο καθένας είχε τη σελίδα του και έγραφε ό,τι ήθελε. Τα λεγόμενα Blogs. Είχαμε σελιδοδείκτες και τα διαβάζαμε με τη σειρά. Στη συνέχεια χρησιμοποιούσαμε και μηχανές αναζήτησης για να βρούμε περισσότερα.
Μετά οι μηχανές αναζήτησης μετατράπηκαν σε εκδότες. Δεν έβλεπες αποτελέσματα με βάση τη σχετικότητα αλλά αυτό που ήθελε η μηχανή να δεις βάσει του τρέχοντος αφηγήματος και των χρηματοδοτών τους. Εκεί ξεκίνησε ο θάνατος των μικρών σελίδων. Δεν τις έβρισκε πια κανείς.
Ταυτόχρονα μάντρωσαν τον κόσμο στα κοινωνικά δίκτυα. Στην αρχή τα πράγματα ήταν αθώα και τα δίκτυα ήταν διασκεδαστικά. Χωρίς διαφημίσεις και πραγματική χρονολογική σειρά των post αυτών που ακολουθούσες. Ο καθένας έγραφε ό,τι ήθελε, οι φίλοι τα διάβαζαν.
Μετά μετατράπηκαν τα κοινωνικά δίκτυα σε εκδότες. Μπήκαν αλγόριθμοι στη μέση, έβλεπες μόνο αυτά που ήθελαν να δεις, βάσει του τρέχοντος αφηγήματος και των χρηματοδοτών τους. Σήμερα πια ουσιαστικά δεν έχει σημασία ποιους ακολουθείς ή ποιοι σε ακολουθούν. Αν κάνεις αυτό που σου επιτάσσει ο αλγόριθμος τα post σου είναι ορατά, αλλιώς εξαφανίζονται.
Το τελευταίο βήμα. Επαλήθευση ηλικίας και Digital ID (που είναι το ίδιο). Ολικός έλεγχος τι γράφεις, πότε το γράφεις, από που το γράφεις και πόσο συχνά. Δεν τους ενδιαφέρει ποιος βλέπει αυτά που δημοσιεύεις -αυτό το ελέγχουν πια απόλυτα- αλλά θέλουν τη βαθμολόγηση πόσο επικίνδυνος είσαι για αυτούς για να σου μπλοκάρουν τραπεζικούς λογαριασμούς, να χάσεις τη δουλειά σου, να μην έχεις πρόσβαση σε παροχές υγείας, μεταφορές, μέχρι και άρνηση της πρόσβασης σε βασικά αγαθά στο σούπερ μάρκετ. Πλήρης Βόρεια Κορέα δηλαδή. Αυτό σκοπεύουν να το έχουν καταφέρει μέχρι το τέλος του 2026.
Άρα η γκρίνια μου δεν έχει και τόσο σημασία
Τι να το κάνεις το Twitter, το Instagram ή το TikTok αν είναι πια καθαρά μηχανισμοί για την παρακολούθηση της συμπεριφοράς σου; Τροφή για την εκπαίδευση του Skynet?
Σύντομα θα απαγορεύσουν και blogs σαν το δικό μου. Θεωρώ ότι η επί 3 δεκαετίες ενασχόλησή μου οδηγείται σιγά-σιγά στο τέλος της. Όχι γιατί θέλω να κλείσω τη σελίδα, αν δεν την βλέπετε πια δεν θα είναι γιατί την έκλεισα εγώ, αλλά κάποιος άλλος.
Θεωρούσα ότι δεν θα τα κατάφερναν ποτέ να αποκτήσουν τον έλεγχο του ιστού. Ίσως είχα δίκιο, ο ιστός είναι ακόμα ελεύθερος. Σελίδες σα τη δική μου υπάρχουν. Ποιος τις διαβάζει όμως.
Δεν κατάφεραν ίσως να ελέγξουν ένα τόσο πολύπλοκο δίκτυο. Κατάφεραν όμως να αποκτήσουν τον απόλυτο έλεγχο..