Ένα πράγμα που με ενοχλεί στους δημιουργούς περιεχομένου κάποιας ηλικίας

Είναι o κύριος λόγος που σταμάτησα να παρακολουθώ έναν από τους αγαπημένους μου δημιουργούς περιεχομένου.

Μας έχει ζαλίσει τα παπάρια πόσο γαμάτος είναι.

Δεν καταλαβαίνω τι πρόβλημα έχουν οι άνθρωποι με την ηλικία τους

Είμαι GenX και δεν το κρύβω. Αποτελεί ανοησία να δηλώνω 20χρονο γιατί απλά δεν είμαι. Αν αυτό μειώνει το δείκτη της γοητείας μου σε 20χρονες ή 25πεντάχρονες δεν με ενδιαφέρει ούτως ή άλλως καθόλου το θέμα. Έχουν το δικό τους κοινό αυτές οι ηλικίες.

Κάποιοι το λένε κρίση ηλικίας αλλά θεωρώ υπεραπλουστευμένο τον τίτλο. Πρέπει να είναι ένας συνδυασμός, μοναξιάς, σεξουαλικής στέρησης, άγχους για το υπόλοιπο του χρόνου που σου απομένει, η προσπάθεια να αποδείξεις -αλήθεια σε ποιους- ότι κάτι πέτυχες στη ζωή σου και ξεχωρίζεις. Για ποιο λόγο δεν κατάλαβα. Ποιον θα εντυπωσιάσεις και αλήθεια τι θα κερδίσεις από αυτό. Ούτως ή άλλως οι άνθρωποι που είναι καλοί σε αυτό που κάνουν σχεδόν δεν το αναφέρουν ποτέ. Δεν χρειάζεται.

Ψυχίατρος δεν είμαι αλλά το φαινόμενο σε δημιουργούς περιεχομένου κάποιας ηλικίας είναι ιδιαίτερα έντονο.

Τι ακριβώς εννοώ

Το πρόβλημα εκφράζεται ποικιλοτρόπως.

• Έχω Χ χρόνια εμπειρίας στο τάδε επάγγελμα ή ενασχόληση.
• Έχω 10 πτυχία.. τα οποία όμως πήρα πριν 30 χρόνια. Είμαι «τριλαλί», «τριλαλό», «ξυσεταρχιδιασουμεστυλό». Κανείς δεν ενδιαφέρεται πόσα κωλόχαρτα έχεις στην ντουλάπα.
• Είμαι ειδικός στο θέμα "τρέχα-γύρευε" τη στιγμή που δεν έχει ιδέα για αυτό μιας και το άκουσε για πρώτη φορά πριν μόλις 2 χρόνια. Μια απεγνωσμένη προσπάθεια δηλαδή να βρεις μια ταυτότητα την οποία ουδέποτε είχες.
• Έχω τάδε χιλιάρικα, εκατομμύρια ή whatever. «Επένδυσα εκείνο το ποσό εκεί, δείτε πόσο φραγκάτος είμαι». Μπορεί να αληθεύει αλλά ποιος ασχολείται. Πολύ καλά έκανες και επένδυσες και εύχομαι η επένδυσή σου να αποδώσει καρπούς.
• Εκεί που τερματίζει το θέμα είναι η αναφορά σε Followers ή γενικότερα επιτυχία στα κοινωνικά δίκτυα. Εκεί πραγματικά ψάχνω απεγνωσμένα παράθυρο να πηδήξω: «εγώ έχω 5.000 followers στο LinkedIn, 2.000 στο Facebook και 50.000 στο Twitter και δεν μιλάω με τίποτα τυχάρπαστους με 20 Followers». Μεγάλε αν αυτό είναι το μεγαλύτερο επίτευγμα της ζωής σου πολύ καλά κάνεις και έχεις βαθύτατη κρίση ηλικίας.
• Εμμονές. Ο Θεός να βάλει το χέρι του. Αυτό και αν είναι εντελώς heavy. Κάνει μια μπαρούφα, δεν ασχολείται κανένας, πάνω στην απόγνωσή του όμως το προωθεί νύχτα-μέρα ενώ το πράμα δεν προχωράει ούτε με 45 Raptor Engines από το Starship του Elon Musk. Η απελπισία στο τετράγωνο. Μεγάλε δεν τσουλάει, δεν το θέλει κανένας. Παραδέξου ότι έχει πλάκα για σένα, το διασκεδάζεις, σε κάνει να νιώθεις καλύτερα αλλά μην το παρουσιάζεις ως την ανακάλυψη του Ραδίου από την Μαρία Κιουρί.
• Οι ψευδοεπιτυχημένοι. Άλλη λαίλαπα αυτό. Γεμίσαμε από δαύτους. «Εγώ κατάφερα αυτό, βγήκα από το Comfort Zone -που είχα και στο χωριό μου-, τόλμησα, αγωνίστηκα και πέτυχα». Μετά μαθαίνεις ότι της πληρώνει ακόμα ο μπαμπάς το νοίκι, τους λογαριασμούς και τη δόση του αυτοκινήτου.

Λίγο αυτοσαρκασμός δεν βλάπτει

Η ζωή είναι ένα struggle, ένας διαρκής αγώνας. Όπως και αν είσαι, όπου και αν είσαι, όσα χρήματα και αν έχεις. Η ένταση του αγώνα απλά αλλάζει και οι φθορές.

Η ηλικία περνάει, τα χρόνια κυλούν. Είναι ευχάριστο αυτό. Σκέψου μόνο πόσοι φίλοι, συγγενείς ή γνωστοί σου δεν είναι πια μαζί μας. Αποτελεί τιμή να γίνεις 30, 40, 50 και βάλε. Είσαι ακόμα εδώ, όρθιος και παλεύεις. Είναι καταπληκτικό αυτό, έχεις μια τεράστια δεξαμενή εμπειρίας που σου είναι πολύτιμη. Δεν χρειάζεται να αποδείξεις τίποτα σε κανέναν.

Αν δεν έχεις κάποια σχέση, κάποια φίλη, κάποιο φίλο, ποτέ δεν είναι αργά. Δεν ισχύει αυτό το ότι όλοι οι άντρες θέλουν αποκλειστικά 25ντάρες. Ίσως για μια βραδιά, αλλά όχι παραπάνω. Τι να την κάνεις όταν είσαι 50. Να διαβάζετε μαζί τα μαθήματα του μεταπτυχιακού; Για όνομα. Η φιλία, οι σχέσεις και ο έρωτας λειτουργούν για πολλά-πολλά χρόνια. Δεν φταίει η ηλικία μας όταν δεν δουλεύει το θέμα αλλά ότι οι άνθρωποι γίνονται πιο δύσκολοι. Αν τα κορμιά μας γίνονται σαν τσουβάλια αυτό επίσης επηρεάζεται αλλά δεν καθορίζεται από την ηλικία.

Αν στα νεανικά σου χρόνια δεν πρόλαβες να κάνεις όσα ήθελες, αυτό δεν χρειάζεται να εκφράζεται με όλα όσα περιέγραψα παραπάνω. Κάθε ηλικία έχει τις χάρες της και το τι θα κάνεις επαφίεται σε σένα, στα σχέδιά σου, στις σημειώσεις σου, στις αποφάσεις σου. Για σκέψου πόσα πράγματα μπορείς να κάνεις μετά τα -άντα. Η λίστα, στην πραγματικότητα, είναι ανεξάντλητη. Είναι θέμα αποφάσεων και προτεραιοτήτων: αν θα προσπαθήσεις να κλείσεις τα κενά που κουβαλάς ή αν θα διαλέξεις να ανοίξεις καινούργιους δρόμους. Γιατί στο τέλος, δεν μετράει τόσο τι δεν πρόλαβες να ζήσεις παλαιότερα, όσο τι έχεις το θάρρος να διεκδικήσεις τώρα.

Γιατί στο κάτω-κάτω, η ζωή δεν σου ζητάει πιστοποιητικό ηλικίας.

Σου ζητάει απόφαση, περιέργεια και λίγο θράσος να συνεχίσεις να τη ζεις.

Αυτά τα ολίγα έχω για σήμερα για το θέμα αγαπητοί μου φίλοι αναγνώστες και θέλω να ακούσω και τη δική σας άποψη στο tom@tomgineer.com.