Τι να πρωτογράψω για τις τελευταίες 30 μέρες..

Έφτασα στο ναδίρ. Η οικονομική κατάσταση στη Γερμανία βρίσκεται σε απελπιστικό σημείο. Το ακόμα χειρότερο η ασύλληπτη ταχύτητα διάλυσης της οικονομίας που σε βάζει σε σκέψεις. Η πίεση στη δουλειά αυξήθηκε, τα πρόσωπα που αγαπώ δεν είναι καλά στην υγεία τους. Έχουμε από καρδιακά επεισόδια μέχρι καρκίνους. Τέλεια.

Αποφάσισα λοιπόν ότι μου έλλειπε οικονομική παιδεία. Ακόμα μου λείπει.

Στο σπίτι που μεγάλωσα τα οικονομικά αποτελούσαν επτασφράγιστο μυστικό. Κανείς δεν ανέφερε τίποτα. Κάπως έτσι δεν έμαθα τίποτε απολύτως για τα οικονομικά μιας οικογένειας μεγαλώνοντας. Έγινα ενήλικας με 0 γνώσεις επί του αθλήματος. Ίσως το σημαντικότερο άθλημα που μάλιστα πρέπει να μάθεις πρώτο.

Χρησιμοποιούσα το σύστημα που εφαρμόζει η πλειοψηφία των ανθρώπων και λέγεται: πλήρωσε όλους τους λογαριασμούς, νοίκια και ό,τι χρειάζεται και αν μείνει φράγκο τέλος του μήνα είσαι νταξ. Καταπληκτική μέθοδος αν θέλεις να βρεθείς στη φυλακή, ιδίως σε ένα κακό οικονομικό περιβάλλον. Το αποτέλεσμα φυσικά είναι γνωστό: paycheck to paycheck, δάνεια και μηδενική αντοχή σε κάποιο έκτακτο έξοδο. Όπως οι περισσότεροι δηλαδή.

Διάβασα λοιπόν το "The Richest Man in Babylon" και τώρα διαβάζω το "The Psychology of Money". Μετά ακολουθεί το "You Need a Budget (YNAB)" το οποίο βρίσκεται καθοδόν από Αμερική. Στην Γερμανία στα αγγλικά δεν υπάρχει καθόλου! Σημάδι της οικονομική διάλυσης της Γερμανίας και αυτό.

Είχαν δίκιο αυτοί που έλεγαν ότι αυτό το 100 ετών βιβλίο "The Richest Man in Babylon" αποτελεί τη βάση και ότι αλλάζει την οπτική σου για το χρήμα. Πάνω σε αυτό έχουν βασιστεί δεκάδες άλλα οικονομικά βιβλία. Δεν είναι εύκολο στην ανάγνωση ακόμα και στην μοντέρνα έκδοση. Η γλώσσα είναι αρκετά πολύπλοκη. Δεν γνωρίζω αν υπάρχει στα ελληνικά. Αλλά έμαθα και καμιά κατοσταριά νέες λεξούλες στα Αγγλικά πράγμα που δεν το θεωρώ απαραίτητα κακό.

Πλέον ολοκλήρωσα την πλήρη οικονομική καταγραφή και έπαθα μια ελαφρά φρίκη είναι η αλήθεια. Από το χάος όμως πέρασα στη γνώση, η γνώση έγινε συστήματα. Αυτόματα συστήματα που κάνουν την κατάσταση πιο ελεγχόμενη. Βγήκα από το βούρκο; 

Η αλήθεια είναι πως όχι ακόμα. Θέλει τουλάχιστον 6 μήνες για να βελτιωθεί η ζωή μου. Αλλά ο χρόνος κυλάει και αν έχεις θέσει κάποια συστήματα είναι σαν το λογισμικό στους Servers που στήνω. Απλά εκτελείται.

Κανείς δεν πάει διακοπές

Είμαι 15 χρόνια στο Γερμανιστάν και τους μήνες Ιούλιο και Αύγουστο οι πόλεις μετατρέπονταν σε πόλεις φαντάσματα. Τώρα νιώθω ότι είναι Νοέμβριος!

 Άπαντες είναι παρόντες στη δουλειά, οι δρόμοι πλημμυρισμένοι κόσμο, τα μέσα μαζικής μεταφοράς τίγκα. Μια πολύ περίεργη αίσθηση. Έχω μπερδευτεί τι μήνα έχουμε. Θυμάμαι όταν πρωτοήρθα ένιωθα ότι παίζω σε κάποια ταινία αποκάλυψης αυτήν την εποχή. Περίμενα να πεταχτεί κάποιο ζόμπι πίσω από κάποια γωνιά.

Άδειοι δρόμοι, άδεια μαγαζιά, στη δουλειά παίζαμε μπιρίμπα, τραμ και τραίνα που θεωρούσες ότι έμπαιναν μέσα γιατί μετέφεραν μόλις 5 άτομα. Τα παλιά καλά χρόνια.

Πως άλλαξαν οι εποχές.

Στη δουλειά επιτέλους ολοκλήρωσα ένα καινοτόμο Project τεχνητής νοημοσύνης και τώρα έχουμε εξελίξεις. Έχω διαβάθμιση οπότε δεν μπορώ να γράψω περισσότερα.

Ασχολήθηκα λίγο με το Twitter, αλλά είναι πλέον απαράδεκτο. Δεν έχω άλλο κοινωνικό δίκτυο για αυτό και το κράτησα. Τα άλλα δεν μου αρέσουν. Τώρα η λέξη "κοινωνικό" αποτελεί πια ανέκδοτο αλλά το βλέπω ως ιστοσελίδα με κάποια νέα. Αυτό. Εκτός αυτού μου αρέσουν και τα Memes. Λίγο χαμόγελο χρειάζεται. Εννοείται ότι δεν το πληρώνω πια.

Επανέρχομαι στο αγαπημένο μου blog

Έκανα και μια αναδιοργάνωση στα Domains μου και τους Servers. Τα κόστη ανεβαίνουν κάθε μήνα και δεν μου περισσεύουν φράγκα να τα πετάω στα σκουπίδια. Σελίδες που προσφέρουν κάτι στη ζωή μου παρέμειναν, άλλες ξηλώθηκαν ή θα αντικατασταθούν με κάποιες που θα δημιουργούν εισόδημα. 

Δεν αναφέρομαι στο blog μου φυσικά. Αυτό θα παραμείνει με τους 20 αναγνώστες του, δωρεάν χωρίς διαφημίσεις και λοιπά εκνευριστικά συστήματα.

Αυτά τα ολίγα φίλοι μου, σε λίγα λεπτά έχω ένα Meeting και πρέπει να το απολαύσω και αυτό.

Τα λέμε σύντομα ελπίζω.