Spoiler Alert: Επιβίωσα και τα φετινά Χριστούγεννα
Ένας αγώνας δρόμου τελείωσε πριν περάσει η πρωτοχρονιά. Οι γιορτές είναι δύσκολες για μοναχικούς και ορφανούς ανθρώπους αλλά με κάποιο τρόπο είμαι ακόμα όρθιος. Εύχομαι να γιορτάσατε με τα αγαπημένα σας πρόσωπα και να περάσατε τέλεια.
Έθεσα έναν στόχο: να σηκώσω 4 πλατφόρμες συνολικής -αρχικής- αξίας 200.000€. Τόσο τις κοστολογώ, την καθεμιά περί τα 50.000€. Θεωρώ την εκτίμηση αρκετά συντηρητική αν σκεφτείς ότι κάτι κωλοπλατφόρμες που δεν είναι καν σωστά σε πιλοτική λειτουργία έχουν κοστίσει το φορολογούμενο περί τα 100.000.000€ επί 8 συναπτά έτη. Υπάρχουν πλατφόρμες με τέτοια κόστη; Πιστέψτε με υπάρχουν στη Δημοκρατία της Βαϊμάρης Release Candidate Edition που ζω.
Guess What: είναι online και οι 4!
Σιγά ρε Τομ, για τι όγκο δουλειάς μιλάμε δηλαδή;
Ένα απλό δεξί κλικ και.. properties. Δεν κάνω διαφήμιση για τίποτε εδώ, ούτε θέλω να πείσω κανέναν ότι είμαι φοβερός γιατί απλά δεν είμαι.
Τι είναι αυτές οι 4 πλατφόρμες;
Μετά από άπειρους πειραματισμούς και δοκιμές κατέληξα ότι χρειάζομαι 4 για να καλύψω τις ανάγκες των στόχων μου:
- Μια γωνίτσα να γράφω ανώνυμα -όσο γίνεται- τις σκέψεις μου
Κατάλαβα ότι έχω την ανάγκη να γράφω δημόσια ίσως γιατί το κάνω εδώ και 30 χρόνια. Προσπάθησα χωρίς, αλλά κόντεψα να τρελαθώ. Η γωνίτσα είναι η σελίδα που έχεις μπροστά σου. Η πλατφόρμα εδώ είναι προφανώς Overkill για ένα απλό blog, απλά απενεργοποίησα στο Config ένα σωρό λειτουργίες. Η επισκεψιμότητα δεν με ενδιαφέρει εδώ, γνωρίζω πολύ καλά ότι μόνο μια απειροελάχιστη μειοψηφία ανθρώπων επισκέπτεται σελίδες εκτός των 5 γνωστών και επίσης μια ακόμα μικρότερη έχει την δυνατότητα να διαβάσει άρθρο άνω των 500 λέξεων. - Μια σελίδα Portfolio
Μου χρειάζεται για 2 λόγους: ο προφανής είναι όταν βρίσκομαι σε φάση αναζήτησης εργασίας του τύπου μισθωτή σκλαβιά. Αυτή τη στιγμή έχω μια δουλειά και δεν ψάχνω αλλά ποτέ δεν ξέρεις τι γίνεται. Δυστυχώς είμαι όπως οι περισσότεροι και γω ακόμα στη λούμπα. Χρειάζομαι τα φράγκα για να πληρώνω τα μηνιαία έξοδα και να υπάρχει ένα πιάτο φαί στο τραπέζι. Ο δεύτερος λόγος είναι αυτό που αποκαλούμε εσωτερικό Marketing. Λόγω βεβαρυμμένου παρελθόντος έχω κουραστεί να εξηγώ τα ίδια πράγματα συνεχώς. Το Portfolio μου λύνει το πρόβλημα -αν το λύνει-, στέλνω ένα link και όποιος κατάλαβε, κατάλαβε. - Η εταιρική μου σελίδα
Σκοπεύω μέσα στο 2026 να προχωρήσω σε σύσταση εταιρείας αν όλα πάνε όπως τα θέλω. Ο αρχικός στόχος είναι μικρός: η δημιουργία παράπλευρου εισοδήματος ώστε να καταφέρω να μειώσω το χρόνο σκλαβοεργασίας στις 4 ώρες την ημέρα. Μετά αλλάζουμε πίστα και απελευθερώνεται ένα τεράστιο δυναμικό. Οτιδήποτε όμως πουλήσεις νόμιμα απαιτεί κάποιο τιμολόγιο, άρα κάποια εταιρεία. Εταιρεία τεχνολογίας χωρίς πλατφόρμα το 2026 δεν γίνεται. Εδώ μου δίνει τις δυνατότητες που χρειάζομαι να ενσωματώσω την αιχμή της τεχνολογίας σε έναν κόμβο. - Μια σελίδα δημιουργίας κοινότητας
Ίσως η το πιο περίεργο Concept από τις παραπάνω τρεις. Το Χάρτινο Τσίρκο είναι χωρίς διαφημίσεις και δεν σκοπεύω να σας τα ζαλίσω με τη δουλειά μου. Αποτελεί ένα κλασικό Blog με έναν ιδιοκτήτη, έναν συγγραφέα που γράφει για τη ζωή του. Τα υπόλοιπα δεν έχουν καμία θέση εδώ. Χρειάζομαι όμως μια κοινότητα ανθρώπων για να μοιραστώ τις γνώσεις μου, τη δουλειά μου. Αντιθέτως σε αυτό το Community Oriented Platform δεν θα υπάρχουν τα καυστικά και αυθόρμητα άρθρα που υπάρχουν εδώ. Μια άλλη σημαντική διαφορά σε σχέση με το Χάρτινο Τσίρκο είναι ότι αυτή θα είναι Heavily Video Based. Μεγάλο μέρος του περιεχομένου θα είναι βίντεο που θα φτιάχνω ο ίδιος και θα ποστάρω σε διάφορες πλατφόρμες. Η βάση θα είναι πάντα η πλατφόρμα και όχι κάποιο κοινωνικό δίκτυο. Αν ξηλωθεί το βίντεο σε κάτι σαν το YouTube χέστηκα θα υπάρχει και στο Rumble για παράδειγμα.
Όλα τα παραπάνω απαίτησαν τόνους σχεδιασμών στο Obsidian. Ένα από τα πρώτα βίντεο που θα κάνω για την 4η σελίδα. Μετά το σχεδιασμό χρειαζόμουν να κάνω την πλατφόρμα μου λάστιχο για να καλύπτει όλες τις ανάγκες. Το γύρισα και σε Tailwind για να ολοκληρωθούν ταχύτερα τα Frontends.
Μια επώδυνη και μοναχική πορεία
Η πορεία προς την επιτυχία είναι πάντα μοναχική. Μετά τα πράγματα αλλάζουν άρδην. Αρχικά είσαι ένας ηλίθιος που γράφει κώδικα καθημερινά ως τις 3 τα ξημερώματα μετά από 8ωρη εργασία, παρότι μεγαλώνεις ουσιαστικά μόνος ένα παιδί.
Μετά όλα αλλάζουν. Το έχω ζήσει, τη ζάλη της επιτυχίας. Δεν είσαι πια ο ηλίθιος του χωριού αλλά ο τύπος "πως το έκανες αυτό ρε μαλάκα;". Αλλάζει η λεζάντα δηλαδή. Το κινητό σου δεν σταματά, βρέχει Email, πλήθος ξαφνικά επιθυμεί να πιεί καφέ μαζί σου. Όλοι θέλουν να βγάλουν κάτι από τη δική σου δουλειά. Καμία αντίρρηση φυσικά αρκεί να προσφέρουν και αυτοί το αντίστοιχο τίμημα σε κόπο ή χρήμα. Το 99% αυτών που σε πλησιάζουν δεν μπορούν να προσφέρουν τίποτε από τα παραπάνω. Έχω ζήσει και τα δυο: απίστευτη φτώχεια και απρόσμενη επιτυχία. Το έχω δει το έργο.
Στις γιορτές τα πράγματα είναι ακόμα χειρότερα για μένα, νιώθω ακόμα πιο μόνος. Αν σας έλεγα ότι συνήθισα μάλλον θα σας έλεγα ψέματα. Αλλά το τιτάνιο έργο έγινε. Τώρα ήρθε η ώρα του Let's Rock!
Δεν γνωρίζω τι θα γίνει το 2026 διότι δεν είμαι προφήτης. Να σας πω κάτι; Δεν με ενδιαφέρει κιόλας να κάνω τον προφήτη. Το μόνο που γνωρίζω είναι οι σημειώσεις μου στο Obsidian και οι στόχοι μου. Αυτούς ακολουθώ και τα πάω περίφημα ως τώρα.
Επέζησα τα Χριστούγεννα του 2025. Πρέπει να το κάνω μπλουζάκι αυτό.