Ξυπνάω και κοιμάμαι πλέον με μια μόνο σκέψη: Πως θα φύγω από εδώ

To blog μου πολλές φορές στη ζωή μου αποτέλεσε το τελευταίο καταφύγιο. Ένα μέρος στο οποίο γράφω όταν νιώθω ότι τίποτα δεν προχωράει. Είχε και έχει μια μαγική λειτουργία στον εγκέφαλό μου. Ίσως η διαδικασία της γραφής, δεν ξέρω.

Το φαινόμενο της πεταλούδας; Η περίεργη αίσθηση ότι το blog μου το διαβάζει το σύμπαν; Μπορεί και να τρελάθηκα, πως να μην τρελαθείς εδώ που είμαι.

Κανένας απολύτως λόγος να εργάζεσαι στη Γερμανία

Μα γιατί να το κάνω. Έχω δουλειά. Υποτίθεται ότι ανήκω στην ανώτερη εισοδηματική κλάση. Έχει και έναν κωδικό αυτή τον οποίο δεν θυμάμαι και δεν έχει και σημασία. Το αποτέλεσμα ποιο είναι. Το 65% του εισοδήματος καταλήγει στο κράτος μέσω περίπου 80 φόρων. Κάποιοι το τοποθετούν στο 75%. Το "καθαρό" εισόδημα είναι πιο βρώμικο από ποτέ.

Τα υπόλοιπα τα δίνω σε νοίκια, λογαριασμούς και δόσεις δανείων. Μέσα του μήνα δεν σου μένει απολύτως τίποτα. Αυτό που κατάφερα είναι να δημιουργήσω χρέη. Γαμάτο; 3 δεκαετίες δουλειά, τόνοι γνώσεων στον κλάδο μου, για ποιο λόγο; Για χρέη;

Ένας άνθρωπος χωρίς αυτοκίνητο, χωρίς ασφάλειες -εκτός από νομική γιατί έχει πολλούς τρελούς και δικομανείς εδώ πέρα-, με μηδενική ζωή, χωρίς φίλους, εξόδους, αλκοόλ, τσιγάρα, εστιατόρια, κινηματογράφους και διακοπές. Το απόλυτο τίποτα. Θα δείτε στη σελίδα μου ότι η "διασκέδασή μου" είναι να πάω σε ένα γυφτοπάζαρο 1 φορά την εβδομάδα στο οποίο αγοράζω CD με 1€. Τα υπόλοιπα τα χρωστάω.

Κλεισμένος σε ένα άθλιο διαμέρισμα που κανονικά θέλει κατεδάφιση, σε μια πόλη χωρίς κοινωνική ζωή και τίποτε απολύτως να σου προσφέρει για κοινωνικότητα. Κάθε φυσιολογικός άνθρωπος θα είχε τελειώσει. Είμαι πολύ κοντά.

Μηδέν παροχές υγείας, ούτε οδοντίατρο της προκοπής δεν βρίσκω, για δερματολόγο που χρειάζομαι ούτε λόγος. Πληρώνω χρυσάφι στα ταμεία και λαμβάνω το απόλυτο τίποτα ως αντίκρισμα. Γιατί να το κάνω.

Δεν παραπονιέμαι, απλά κοιτάω την πραγματικότητα κατάματα. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να είσαι εδώ. Το χειρότερο δεν είναι τα παραπάνω. Είναι ότι εδώ θα είμαι για πάντα ο σκατέλληνας, ο ξένος, ο outsider. Έχω υποστεί ασύλληπτο ρατσισμό όλα αυτά τα χρόνια. Το κατάπινα για να μεγαλώσω ένα παιδί. Το παιδί όμως μεγάλωσε.

Τα επόμενα βήματα

Δεν τα γνωρίζω. Αυτό που με σκοτώνει είναι το αίσθημα του εγκλωβισμού. Δεν θα πάει μακριά η βάρκα εδώ για πολλούς λόγους. Προφανέστατα δεν θα κάτσω εδώ να πεθάνω.

Ακόμα δεν βρήκα που θα πάω και πως θα πάω. Το πιθανότερο είναι Ελλάδα ή Κύπρο αλλά με μερικές βασικές προϋποθέσεις. Δεν έχω τίποτα πια στην Ελλάδα και Κύπρο δεν έχω πάει ούτε για τουρισμό!

Δεν βοηθάει και η οικονομική κατάσταση στην Ευρώπη γενικότερα. Η σκέψη μου ήταν πάντα να δημιουργήσω μια εταιρεία παράλληλα, να μεγαλώσω το παράπλευρο εισόδημα μέχρι να μπορεί να αντικαταστήσει με επιτυχία το κύριο. Θα μπορούσα να μην ξυπνάω με κολικούς κάθε πρωί από το άγχος και θα άνοιγε το δρόμο της τηλε-εργασίας από οποιαδήποτε χώρα θα ήθελα. Επίσης επιτέλους το εισόδημα έστω και θεωρητικά δεν θα είχε οροφή.

Δεν με δένει τίποτα με αυτή τη χώρα εκτός από το μισθό που έχω αυτή τη στιγμή. Θα πρέπει να βρω τρόπο να μην συμβαίνει αυτό. 

Μια μετανάστευση επίσης έχει κόστος. Δεν είναι πολλά τα πράγματα που πραγματικά θέλω να πάρω μαζί μου, αλλά το θεωρώ αδύνατο να τα πετάξω όλα και να ξεκινήσω για 3 ή 4η φορά από το μηδέν. Κουράστηκα.

Ξυπνάω και κοιμάμαι με αυτή τη σκέψη: πως με όλη αυτή τη γνώση σε κώδικα, δίκτυα, πλατφόρμες, τεράστια συστήματα σε επίπεδο κράτους, τεχνητή νοημοσύνη, σχεδιασμό, αρχιτεκτονική, ασφάλεια και ό,τι άλλο φανταστείς, με 3 δεκαετίες πρακτική εφαρμογή θα μπορέσω να το ρευστοποιήσω όλο αυτό και να έρθει εκείνο το μαγικό πρωί που θα σηκωθώ να φύγω απο δω;

Περίπου 4.000 Γερμανοί το κάνουν πια κάθε μήνα. Δεν γουστάρουν την ίδια τους τη χώρα. Άρα μπορώ και γω.

Ας με φωτίσει όποιος υπάρχει εκεί πάνω, μια σπίθα χρειάζομαι.

Είναι δύσκολο όταν ζεις έτσι, χωρίς κοινωνικές επαφές και γνωριμίες, ένα blog που δεν διαβάζει κανένας και 30 Followers στο Twitter να οδηγηθείς κάπου. Όλα με τους ανθρώπους γίνονται.. και δεν έχω ανθρώπους. Κάθε προσπάθειά μου να το αλλάξω αυτό ναυάγησε. Το διαδίκτυο δεν είναι αυτό που ήταν κάποτε.

Σύμπαν πες μου τι να κάνω.

(Το λογαριασμό μου στο X τον επικύρωσα μπας και βρω κάποιο κοινό με το οποίο να μπορώ να ανταλλάξουμε ιδέες. Βρίσκεται εδώ για αμεσότερη επικοινωνία: https://x.com/tomgineer_ )