Όταν δεν γράφω αυτό δεν είναι καλό σημάδι, ας γράψω λοιπόν
Η κατάσταση στη Γερμανία είναι πια απάνθρωπη. Κάθε πρωί που ξυπνάω πίνω σκυφτός τον καφέ μου και σκέφτομαι τι καταστροφή θα γίνει πάλι σήμερα. Δεν είμαι αρνητικός, είναι ένα είδος ειρωνείας προς την ίδια μου τη ζωή.
Οι "προφητείες" του Luc Montagnier δυστυχώς έγιναν πραγματικότητα όπως ακριβώς τις περιέγραψε. Ένας άνθρωπος που έφαγε όλη τη ζωή του με τους ιούς και τις "θεραπείες" τους. Περιέγραψε με εξονυχιστική λεπτομέρεια τι ακριβώς θα συμβεί στα επόμενα δέκα χρόνια στον εγκέφαλο των ανθρώπων, λίγο μόλις πριν το θάνατό του. Έβλεπα τις συνεντεύξεις του γιατί τις θεωρούσα ενδιαφέρουσες έως διασκεδαστικές. Δεν φανταζόμουν ότι εννοούσε στο 100% αυτά που έλεγε. Του είχε απονεμηθεί νόμπελ Ιατρικής το 2008. Μάλλον ήξερε τι έλεγε.
Σε αυτόν τον κόσμο πια με κατεστραμμένο τουλάχιστον το 50% των εγκεφάλων προσπαθείς να επιβιώσεις και να πας ένα βήμα παρακάτω. Σε μια οικονομία που έχει πλέον κρασάρει. Οι πωλήσεις αυτοκινήτων έπεσαν κατά 90% σύμφωνα με άνθρωπο που δούλεψε επί 11 χρόνια για τις γνωστότερες εταιρείες της Γερμανικής βιομηχανίας και με τον οποίο πέρασα μια ολόκληρη μέρα. Αυτό που δηλώνει η κυβέρνηση είναι +0.2% ανάπτυξη για το 2025. Η καρδιά της Γερμανικής βιομηχανίας είναι το αυτοκίνητο, αυτό συρρικνώθηκε κατά 90% αλλά ο ασθενής είναι +0.2% καλύτερα. Αλήθεια για πόσο ηλίθιους μας έχουν; Θεωρούν ότι δεν έχουμε βγάλει ούτε το δημοτικό για να κάνουμε βασικές πράξεις αριθμητικής;
Η ζωή στη χώρα δεν έχει καμία σχέση με αυτό που λέμε ζωή. Ακόμα και ζώο θα ψοφούσε μετά από λίγο καιρό. 600.000 υπάλληλοι τρομοκρατούν καθημερινά (μέχρι και 4 φορές την ημέρα) τον πολίτη με γράμματα τα οποία αποτελούν σκέτο παραλογισμό. Η ζημιά που λέγαμε. "Πήγε ο Τοτός στον κήπο, έβαλε μαγιονέζα στο Mc Rib που έπεσε από διερχόμενο αεροπλάνο, γιατί ο φραπές μου είναι πράσινος;" Διαβάζεις και ξαναδιαβάζεις τι σου γράφουν, ξέρεις τη γλώσσα μισό αιώνα πια αλλά δεν καταλαβαίνεις Χριστό. Εγκέφαλοι πολτός.
Για ποια επιχειρηματικότητα να μιλήσεις ή να σκεφτείς εδώ. Δεν είναι μόνο ο οικονομικός θάνατος που προκάλεσαν στον εαυτό τους είναι και η λαίλαπα της τεχνητής νοημοσύνης σε συνδυασμό με το ότι η χώρα δεν έχει τίποτα να αντιπροτείνει σε αυτή την ανατρεπτική τεχνολογική εξέλιξη.
Αν μπορούσα να φύγω από τη χώρα θα το έκανα χθες. Δυστυχώς έχω εγκλωβιστεί. Δεν έχω πια ούτε την οικονομική ούτε την ψυχική δυνατότητα να την κοπανήσω. Δεν είναι μόνιμο αυτό και το γνωρίζω. Θα βρω το δρόμο μου και πάλι με τη διαφορά ότι η ερώτηση αυτή τη φορά είναι προς τα που. Ο πλανήτης έχει γίνει ένα βόθρος από λοβοτομημένους ανθρώπους με τους οποίους είναι σχεδόν αδύνατο να επικοινωνήσεις ακόμα και στο επίπεδο "Να Λόλα ένα μήλο". Βγάζει Error 500 και αυτό. Σου λέει "πως τολμάς να πιάνεις στο στόμα σου τη Λόλα και γιατί είσαι βρωμερός πράκτορας της Apple". Ανάβεις τσιγάρο -αν και το έχεις κόψει- γυρνάς από την άλλη και βαδίζεις στο άγνωστο.
Τουλάχιστον κατάφερα να γράψω τις σκέψεις μου, αυτές τις λιγοστές που κατάφεραν να παράγουν οι κουρασμένοι νευρώνες μου σήμερα.
Θα επανέλθω με περισσότερα άρθρα, τουλάχιστον έτσι σκοπεύω να κάνω.
Καλό μεσημέρι.