Το μαύρο διαστημόπλοιο: πως λειτουργεί, πως ανεφοδιάζεται, πως δημιουργεί όπλα από στοιχεία του περιοδικού πίνακα

Αν δεν διαβάσατε το πρώτο μέρος υπάρχει εδώ: "Το μαύρο διαστημόπλοιο: ένα όνειρο που βλέπω επί πολλά χρόνια". Συνιστώ να το διαβάσετε πριν από αυτό γιατί αλλιώς δεν βγάζει νόημα.

Ενέργεια

Προφανώς ένα σκάφος αυτών των διαστάσεων -περίπου 30 μέτρα μήκος- καταναλώνει μπόλικη ενέργεια. Δεν ξεμένει όμως ποτέ. Χρησιμοποιεί κάποιο σύστημα πυρηνικής σύντηξης -ή δεν ξέρω τι άλλο- γιατί στα όνειρά μου δεν ασχολούμαι πολύ με αυτό. Απλά λειτουργεί και δεν ξεμένει οπότε δεν με ενδιαφέρει τι κάνει.

Δεν έχει φτερά γιατί χρησιμοποιεί αντιβαρυτική τεχνολογία. Μπορεί απλά να αιωρείται χωρίς κανένα θόρυβο. Το κάνω όταν θέλω να παρακολουθήσω κάτι. Αυτό που παρακολουθώ είναι λίγο σκοτεινό αλλά θα το γράψω, ούτως ή άλλως περιγράφω κάτι που βλέπω σε όνειρα.

Το σκάφος έχει μια ωραία σταθερή θερμοκρασία και υγρασία είτε βρίσκεται κοντά στη Γη είτε σε τροχιά. Σε κάνει να νιώθεις πολύ όμορφα. Δεν γνωρίζω αν ιονίζει την ατμόσφαιρα, την αρωματίζει ή οτιδήποτε άλλο. Αποτελεί απλά απόλαυση να βρίσκεσαι μέσα σε αυτό. Δεν καταλαβαίνεις διαφορά στην πίεση όπως στα αεροπλάνα. Το κάνει απλά τέλεια.

Ένα άλλο περίεργο είναι οι επιταχύνσεις. Επιταχύνει από τα 0 στα 30 Mach (ταχύτητα του ήχου) χωρίς να νιώσεις τίποτε. Το υγρό στο "τζακούζι" δεν μετακινείται, δεν κάνει τίποτα. Παρά τις αστρονομικές δυνάμεις που ασκούνται δεν νιώθεις τίποτα. Απλά στο πιλοτήριο βλέπεις την ταχύτητα να εκσφενδονίζεται χωρίς να βουλιάζεις στο κάθισμα. Μια πολύ περίεργη αίσθηση αλλά πιστεύω ότι αν δεν είχε το σύστημα αυτό θα έλιωνε το σώμα σου από την επιτάχυνση. 

Είναι απίστευτο πόσο γρήγορα μπορεί να εγκαταλείψει την ατμόσφαιρα και να ατενίζεις τα αστέρια. Η θέα της Σελήνης κάθε φορά μου κόβει την ανάσα. Το διάστημα δεν έχει ατμόσφαιρα οπότε η εικόνα είναι σοκαριστική. Η λεπτομέρεια των κρατήρων, η αίσθηση του βάθους μοιάζει πιο έντονη από οτιδήποτε βλέπουμε στη Γη. Δεν έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε μακριά με αυτόν τον τρόπο. Πάντα παρεμβάλλεται η ατμόσφαιρα.

Πολλές φορές πριν προσεγγίσω μια άλλη χώρα του πλανήτη κάθομαι στο πιλοτήριο και χαζεύω. Πόσο όμορφος είναι ο κόσμος μας. Τα αστέρια είναι τόσο λαμπερά και ο γαλαξίας φαίνεται με τόση λεπτομέρεια και εκθαμβωτικά όμορφα χρώματα. Είναι τόσο ήσυχα εδώ πάνω. Θα μπορούσα να κάθομαι με τις ώρες.

Μα πως μπορεί να είναι τόσο όμορφος ο κόσμος μας και μια χούφτα ανθρώπων εκεί κάτω να τον μετατρέπουν σε κόλαση.

Εδώ είναι που το όνειρο αρχίζει και παίρνει μια πολύ περίεργη τροπή.

(Συνεχίζεται)

Το μαύρο διαστημόπλοιο (Περιεχόμενα):

1. Μέρος 1ο: "Το μαύρο διαστημόπλοιο: ένα όνειρο που βλέπω επί πολλά χρόνια"
2. Μέρος 2ο: "Το μαύρο διαστημόπλοιο: πως λειτουργεί, πως ανεφοδιάζεται, πως δημιουργεί όπλα από στοιχεία του περιοδικού πίνακα"