Buy Nothing Rebellion: μια πραγματική επανάσταση ή απλά μια αναγκαιότητα;

Τι είναι αλήθεια το "Buy Nothing Rebellion";

Τα πράγματα είναι εξαιρετικά απλά: οι άνθρωποι δηλώνουν ότι σταματούν να αγοράζουν τα πάντα. Ο ορισμός του "τα πάντα" είναι λίγο αόριστος για ευνόητους λόγους. Εννοούν τα ελάχιστα δυνατά. Κάποιοι έχουν στοκ ακόμα και σε τρόφιμα οπότε ίσως μπορούν κυριολεκτικά να μην αγοράσουν τίποτα. Οι περισσότεροι φυσικά εννοούν τίποτε άλλο εκτός από τα εντελώς στοιχειώδη για την επιβίωση.

Μετά από καμιά δεκαριά σχετικά βίντεο που είδα οι λόγοι που επικαλούνται είναι οι εξής:

1. Κόστος: οι τιμές ανεβαίνουν με ασύλληπτους ρυθμούς ιδίως για κάποιες κατηγορίες προϊόντων. Την ίδια στιγμή οι μισθοί είναι ουσιαστικά αμετάβλητοι, μειώνονται ή ακόμα χειρότερα άνθρωποι χάνουν τις δουλειές τους άρα πάει στράφι ολόκληρος ο μισθός.
2. Ποιότητα: οι επιχειρήσεις προσπαθούν να μειώσουν τα κόστη και συχνά να αυξήσουν τα κέρδη για να έχουν χαμογελαστούς μετόχους. Η κατάσταση είναι τόσο άσχημη -αναφέρομαι και στη δική μου εμπειρία- που ολοκαίνουργια προϊόντα χρήζουν επισκευής, ενισχύσεων ή προσθηκών από την πρώτη μέρα αγοράς ή στην καλύτερη περίπτωση μετά από μερικούς μήνες. Μερικές φορές δεν τα επιστρέφεις γιατί περίμενες μήνες και δεν υπάρχει τίποτε καλύτερο να αγοράσεις.
3. Συσκευασίες: είναι πλέον κωμικοτραγικό πως τα προϊόντα που μας πουλάνε για ακριβότερες τιμές μοιάζουν να έχουν μπει στο πλυντήριο, στους 90! Σκαρφίζονται απίστευτους τρόπους να πείσουν οπτικά τον καταναλωτή ότι η συσκευασία είναι η ίδια, τη στιγμή που σε κάποια μη εμφανή γωνία της συσκευασίας αν διαβάσεις προσεκτικά τα 500 γραμμάρια έγιναν 375. Φυσικά τους ξεφωνίζουν στα κοινωνικά δίκτυα και το παραμύθι δεν πιάνει πια. Για την ακρίβεια γίνονται ρεζίλι.
4. Υπερφορολόγηση των πάντων: το κράτος χώνει τα χέρια του παντού. Κυρίως στον κώλο σου. Ο καθαρός σου μισθός είναι πια πιο βρώμικος από ποτέ. Στην αρχή φορολογείσαι ξανά -κάθε φορά που αγοράζεις κάτι- μέσω του παρανοϊκού ΦΠΑ, μετά χωρίς να το γνωρίζεις πληρώνεις ειδικούς φόρους διοξειδίου του άνθρακα, περιβαλλοντικούς φόρους με αφορμή την "κλιματική αλλαγή", φόρους αλκοόλ, τσιγάρων, νικοτίνης, καφέ, ζάχαρης, αλατιού και δεν μπορείτε να φανταστείτε τι έχουν σκαρφιστεί ως δικαιολογία για κάθε έναν από αυτούς. Οι Μικελάντζελο της φαντασίας. Σε μια έρευνα που έκανα οι φόροι ξεπερνούν τους.. 85 στη χώρα που βρίσκομαι. Αν δεν αγοράσεις τίποτα, εννοείται πως δεν πληρώνεις τους παραπάνω φόρους.

Κάπως έτσι έγινα.. μέλος του "Buy Nothing Rebellion" και γω παρά τη θέλησή μου

Όχι, δεν έχω κάνει εγγραφή σε κάποιο σύλλογο, κίνημα ή οτιδήποτε άλλο. Η ίδια η Γερμανία με έγραψε χωρίς να το θέλω.

Δεν αγοράζω τίποτε πια!

Ο λόγος; Μου καταλήστεψαν τον τραπεζικό μου λογαριασμό. Έχω την ατυχία να ανήκω στους λεγόμενους "υψηλόμισθους" (κράμπα από τα γέλια) και έτσι οι καύλες τους να με γαμήσουν έχουν βαρέσει κόκκινα. Μιλάμε για λεηλασία πριν τη γιορτή της έλευσης του Χριστού που τόσο μισούν. Χέστηκαν για τις γιορτές, για παιδιά, για χαρά, λίγο ξεγνοιασιά ή οτιδήποτε άλλο ευχάριστο. Μισούν ως σατανιστές που είναι την 25η Δεκεμβρίου όπως ο διάολος το λιβάνι. Αφρούς βγάζουν σαν τα ζόμπι του The Walking Dead όταν τα βαράει ο ήλιος.

Ποια η κατάστασή μου σήμερα μετά από σχεδόν μια 15ετία στη χώρα:

1. Δεν διαθέτω αυτοκίνητο. Οι περισσότεροι πατριώτες εκεί κάτω πιστεύουν ότι αν έρθεις στο Ράιχ στο αεροδρόμιο σε περιμένουν με το κλειδί της Mercedes. Μπα με ένα τεράστιο ροζ αγγούρι σε περιμένουν: "Welcome to Hell malaka. Τώρα θα σε ξεσκίσουμε στους φόρους, τις επιστολές και τους λογαριασμούς. Γιούπιιιιιιι".
2. Δεν πίνω και δεν αγοράζω αλκοόλ. Με χαλάει άσχημα την επόμενη μέρα.
3. Δεν καπνίζω πια τσιγάρα
4. Δεν πηγαίνω κινηματογράφο. Ούτε ξέρω που έχει αν ήθελα να πάω.
5. Δεν πηγαίνω σε καφενεία, καφετέριες, μπαρ, εστιατόρια ή οτιδήποτε σχετικό. Μαγειρεύω μόνος μου στο σπίτι. Καφέ επίσης φτιάχνω στο σπίτι -και η σκόνη ήταν σε προσφορά αλλιώς δεν παίρνω-.
6. Όλα μου τα ρούχα -καλοκαιρινά, χειμωνιάτικα, φθινοπωρινά και ανοιξιάτικα- χωράνε σε μια 80 πόντους ντουλάπα.
7. Δεν έχω -εκτός μιας εξαίρεσης- φίλους ή φίλες
8. Δεν πηγαίνω διακοπές Πάσχα, Χριστούγεννα
9. Το καλοκαίρι αν κατέβω Ελλάδα το κάνω ως Πακιστανός μετανάστης που ήρθε με βάρκα και τον μάζεψε το λιμενικό.
10. Δεν έχω συνδρομές του τύπου Spotify, Amazon Prime, Disney+, Hulu, YouTube Premium -ή πως τα λένε όλα αυτά-. Ακούω CD όπως το 1990 και τα αγοράζω από γυφτοπάζαρο για 1€ (Flohmarkt). Ταινίες έχω μερικές σε Blu-Ray επίσης γυφτοπάζαρο Edition.
11. Ζω σε 65 τετραγωνικά σπίτι και όλες τις επισκευές τις κάνω ο ίδιος. Μάστορας δεν μπήκε ποτέ εδώ μέσα.
12. Η επίπλωση είναι η ελάχιστη δυνατή. Τελευταία αγόρασα μόνο μεταχειρισμένα έπιπλα. Όσο υπήρχε υπόλοιπο λογαριασμού διότι σήμερα δεν υπάρχει.
13. Ο υπολογιστής με τον οποίο δουλεύω έχει Motherboard 5ετίας πια και το κουτί κλείνει τα 8.
14. Έχω 0 αποθεματικό

Αν θέλεις και εσύ να βρεθείς σε αυτή την κατάσταση έλα με 30 χρόνια εμπειρία στον κώδικα στη Γερμανία. Έλα και εσύ στον παράδεισο.

Κάπως έτσι μετακίνησα όλες της εφαρμογές ηλεκτρονικών αγορών σε ένα φάκελο στο κινητό μου με τον τίτλο "Useless" και σε ότι αφορά τις αγορές από καταστήματα λιανικής ούτως ή άλλως έχω να κάνω πολύ καιρό.

Φανατικό μέλος του κινήματος πια. Όχι μαλακίες. Μιλάμε για πρύτανης.

Η ερώτηση φυσικά που τίθεται είναι πως μπορεί να λειτουργήσει έτσι μια καπιταλιστική κοινωνία. Η απάντηση είναι απλή:

Δεν μπορεί αλλά χέστηκαν. Όλα είναι ούτως ή άλλως ένα Χάρτινο Τσίρκο.

(Το άρθρο γράφτηκε ακούγοντας το Enter Sandman των Metallica)