Το δόγμα του τρόμου: 12.183 πολίτες στην Αγγλία και 3.500 στη Γερμανία συλλαμβάνονται κάθε χρόνο για Social Media Posts

Έχουμε καταλάβει πια σε τι δυστοπία ζούμε; Είμαι GenX της παλαιάς σχολής. Το γράφω αυτό για να καταλάβει κάποιος ότι έχω δει έναν διαφορετικό, πιο ελεύθερο κόσμο. Αυτό που ζούμε σήμερα δεν είναι φυσιολογικό και φυσικά δεν θα έπρεπε να είναι έτσι.

Ποτέ δεν είχαμε πραγματική δημοκρατία. Αυτό το μας πλασάρουν μερικά κόμματα με έτοιμους φυτεμένους πολιτικούς αρχηγούς που υπόσχονται ψεύδη και κάθε 4 χρόνια να καλούμαστε να επικυρώσουμε έναν από δαύτους δεν έχει καμία σχέση με δημοκρατία. Αν τα εκλογικά αποτελέσματα ανταποκρίνονται πλήρως στην πραγματικότητα είναι μια άλλη συζήτηση ούτως ή άλλως.

Ο φόβος

Τους αριθμούς δεν τους δημοσιεύω για να συνεισφέρω και εγώ στο κλίμα φόβου που προσπαθούν να καλλιεργήσουν. Το ακριβώς αντίθετο.

Περιχαρείς αναφέρουν τα στατιστικά αυτά στα κεντρικά δελτία ειδήσεων ώστε να αποτρέψουν τους πολίτες να σχολιάσουν τις κυβερνήσεις και τους πολιτικούς τους. Υπό το φόβο να τους κατεβάσουν την πόρτα. Αλλά εδώ υπάρχει ένα θεματάκι: έχει πια σημασία αν θα το κάνουν;

Παρατηρήστε στα κοινωνικά δίκτυα όταν κάποιος τολμήσει και γράψει ένα καυστικό σχόλιο αυτό έχει 5.000 likes ή καρδούλες ή οτιδήποτε αλλά μόνο 50 Retweets, reposts ή όπως το ονομάζει κάθε κοινωνικό δίκτυο. Ο κόσμος συμφωνεί αλλά φοβάται να το αναδημοσιεύσει υπό το φόβο ότι θα του κατεβάσουν την πόρτα, θα του παγώσουν τους τραπεζικούς λογαριασμούς ή θα χάσει τη δουλειά του.

Το κλίμα της τρομοκρατίας προφανώς και λειτουργεί και για αυτό το κάνουν. Νιώθουν πλέον πανίσχυροι και αυτό τους κάνει ακόμα πιο αυταρχικούς. Ο κύκλος αυτός τελειώνει σε μια από τις σκληρότερες δικτατορίες που έχουν εμφανιστεί στην ανθρωπότητα. Μια τυραννία υψηλής τεχνολογίας, τεχνολογίας που δεν υπήρχε ποτέ ως τώρα.

Ιστορικά τις επαναστάσεις τις έκανε ο ανδρικός πληθυσμός φυσικά με την πολύτιμη στήριξη και συνεισφορά του γυναικείου πληθυσμού. Υπάρχει λόγος που έχει διωχθεί τόσο βάναυσα η αρρενωπότητα. Δεν έγινε τυχαία η θηλυκοποίηση του πληθυσμού. Αναφέρομαι όμως στο ανδρικό φύλο λόγω των ιστορικών παραδειγμάτων. 

Θα πρέπει να ψάξουμε κάπου βαθιά μέσα στο αίμα μας. Κάπου θα έχουν μείνει μερικές σταγόνες τεστοστερόνης, δεν μπορεί.

Αλλά έχει σημασία αν θα κατέβει η πόρτα;

Ας αφήσουμε λίγο τα δέντρα και ας κοιτάξουμε το δάσος.

Ας πούμε ότι παίζουμε το παιχνίδι τους, το βουλώνουμε, δεν σχολιάζουμε, δεν διαφωνούμε, δεν μοιραζόμαστε απόψεις που θεωρούμε ότι μας εκφράζουν, δεν διαμαρτυρόμαστε, δεν κάνουμε απολύτως τίποτα. 

Τι θα γίνει σε αυτή την περίπτωση;

Ο καθένας μπορεί να βάλει τη φαντασία του να δουλέψει

1. Οι τιμές θα συνεχίσουν να διπλασιάζονται κάθε λίγα χρόνια
2. Οι μισθοί θα συνεχίσουν να μειώνονται μέσω της μικρότερης αγοραστικής δύναμης και των αυξανόμενων φόρων και κρατήσεων
3. Το κόστος ενός σπιτιού θα συνεχίσει να αυξάνεται (μην ανησυχείτε τα άδεια τα παίρνει η Blackrock για να μην πέσουν ποτέ οι τιμές). Μια βασική ανθρώπινη ανάγκη θέλω να τονίσω. Η στέγη είναι πλέον μάρκες για ένα γιγαντιαίο καζίνο.
4. Το μόνο που θα δημιουργείς με πλήρη απασχόληση όλων των μελών ενός σπιτιού είναι χρέη. Όσα περισσότερα χρόνια εργάζεσαι, τόσα περισσότερα τα χρέη.
5. Δεν θα μπορείς να πάρεις ένα αυτοκίνητο, να πας μια βόλτα, να πας τουλάχιστον μια φορά το χρόνο διακοπές κάπου. Κάτι που να δίνει νόημα στη ζωή σου.
6. Θα περιμένεις στα 70 να πάρεις μια σύνταξη με την οποία θα αδυνατείς να πληρώσεις έστω και ένα νοίκι. Κοινώς θα πεθάνεις άστεγος και στην πείνα.
7. Τα υπόλοιπα τα προσθέτω σε μια βουλίτσα: Πόλεις των 15 λεπτών, Digital ID, Age Verification, κάμερες στο αυτοκίνητο με δυνατότητα απενεργοποίησης του οχήματος από μακριά, υποχρεωτικοί εμβολιασμοί, υποχρεωτικές θεραπείες, δεν θα σου ανήκει τίποτα, λογοκρισία, φίμωση, πόρτες να κατεβαίνουν, συλλήψεις, αντικατάσταση του πληθυσμού, βία, ανασφάλεια, καθημερινοί βιασμοί, μοναξιά, 0 φιλίες, μηδενική σεξουαλική ζωή, αδυναμία να κάνεις οικογένεια και παιδιά. Να συνεχίσω; Συμπληρώστε εσείς.

Αλήθεια πείτε μου λίγο.

Υπάρχει άνθρωπος που δεν βρίσκεται υπό την επήρεια ψυχοφαρμάκων ή ναρκωτικών ουσιών και..

να θέλει να ζήσει σε έναν τέτοιο κόσμο;