Άρθρο 100! Λένε ότι τα πρώτα 100 χρόνια είναι δύσκολα. Μάλλον στα blogs ισχύει κάτι παρόμοιο

Για να φτάσεις στο 100ο άρθρο σημαίνει ότι έστησες το συστηματάκι σου, το δοκίμασες, διόρθωσες τις ατέλειες και σου περίσσεψε και χρόνος για να γράφεις. Αποτελεί ένα μικρό κατόρθωμα σήμερα.

Ακούγεται εύκολο σήμερα στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης, με ολόκληρες φάρμες να παράγουν ασταμάτητα Slop 24 ώρες το 24ωρο, αλλά δεν είναι τόσο απλό όταν γράφεις ο ίδιος. Με τον κλασικό παραδοσιακό τρόπο που λέγεται πληκτρολόγιο. Χωρίς κόπι-πάστα από αλλού. Χωρίς «γράψε μου ένα slopoάρθρο για να γεμίζει content η σελίδα μου».

Όλα αυτά ταυτόχρονα με εργασία πλήρους απασχόλησης και την καθημερινή μάχη της επιβίωσης στη Βαρβαρία. Φαντάζομαι για να έχεις το 2026 blog πρέπει απλά να το αγαπάς. Δεν βρίσκω κάποιον άλλο λόγο για να μπεις στον κόπο. Οικονομικά δεν έχει πια κανένα νόημα αλλά χάρηκα τις προάλλες όταν διαπίστωσα ότι στον πλανήτη υπάρχουν περίπου 500.000 ενεργά blogs ακόμα! Κάποιοι δεν το βάζουν κάτω ανεξαρτήτως από την οικονομική βιωσιμότητα ή την επισκεψιμότητα. Η αλήθεια είναι ότι ελάχιστοι τα διαβάζουν.

Ανάμεσα σε αυτά στους καταλόγους και το Tomgineer: https://www.blog-directory.org/blog/tomgineer

Content is King

Το πιστεύω ακόμα αυτό. Τουλάχιστον για προσωπικό blog.

Χθες έκανα μια έρευνα αν υπάρχουν βέλτιστες πρακτικές για την προβολή άρθρων στην κεντρική σελίδα. Τελικά ο κανόνας για τα blogs είναι ένας:

Παραβιάζουν τους κανόνες!

Τα πλέον επιτυχημένα ιστολόγια του πλανήτη είναι εντελώς διαφορετικά μεταξύ τους. Αυτό που μετράει είναι ποιος γράφει, πως γράφει και γιατί γράφει.

Αν στην κεντρική σελίδα έχει 10, 20 ή 50 άρθρα δεν επηρεάζει τόσο όσο η ποιότητα, η φιλοσοφία και το ύφος της γραφής. Τα blogs είναι για τους εραστές του γραπτού λόγου. Υπάρχουν ακόμα ανωμαλάρες εκεί έξω τελικά, δεν είμαι ο μόνος.

Οι άνθρωποι που επιλέγουν να βγουν από το μαντρί των κοινωνικών δικτύων και να διαβάσουν ένα μακροσκελές άρθρο είναι ιδιαίτεροι. Διαφορετικοί. Τους αρέσει το διάβασμα, το καλό κείμενο και επιδεικνύουν ίσως υπερβολική ανοχή σε φτωχά σχεδιασμένες σελίδες. Δεν τους νοιάζει όσο πιθανώς θα τους πείραζε για κάποια άλλη.

Στην εποχή των κοινωνικών δικτύων και τη λαίλαπα της τεχνητής νοημοσύνης θεωρώ τα blogs έχουν μένει ως εξωτικές οάσεις που άνθρωποι ακόμα χρησιμοποιούν το πληκτρολόγιό τους και τον εγκέφαλό τους. Περιγράφουν την καθημερινότητά, προβληματισμούς, σκέψεις, ιδέες, κριτική και τα όνειρά τους. Πόσο ανθρώπινο όλο αυτό.

Αυτά τα ολίγα για το εορταστικό μου άρθρο και βάζουμε ως επόμενο σταθμό τα 1.000.

Παρεπιπτόντως το tomgineer πλέον περιλαμβάνει 74.392 λέξεις. Ένα μέσο μυθιστόρημα αποτελείται από περίπου 80.000 λέξεις. Άρα πλησιάζει ένα ωραίο βιβλίο! Ένα βιβλίο που μπορείς να διαβάσεις δωρεάν και χωρίς διαφημίσεις όποια στιγμή θέλεις.

Φιλιά στο κούτελο.

(Μη με ρωτάτε γιατί τα κάνω όλα λούτρινα, μάλλον θα φταίει που δεν είχα παιδική ηλικία.)

Αυτό το το είχε βάλει μια φίλη να παίζει στο κινητό της για μια εορταστική περίσταση. Έχει μια ιδιαίτερη αξία για μένα.