Δεν νομίζω να σας έλλειψα. Πέρασαν μόλις 2 μήνες!

Μόλις επέστρεψα από την Ελλάδα για ένα ταξίδι που δεν γινόταν να αναβάλλω. Η υγεία μου είχε φτάσει σε σημείο που δεν μπορούσα να συνεχίσω έτσι πια. Και που πήγα; Φυσικά στην πόλη μου: τη Θεσσαλονίκη!

Χθες ολοκλήρωσα τη συγγραφή της ολοκαίνουργιας πλατφόρμας μου. Όχι δεν θα σας τα ζαλίσω με αυτήν. Περισσότερα θα υπάρχουν σε μια σελίδα που θα δημιουργήσω σύντομα και όταν την ετοιμάσω θα βάλω ένα link εδώ.

Η πρωτοβάθμια φροντίδα στην Γερμανία δεν λειτουργεί πια για μένα, δεν γνωρίζω για άλλους αλλά για μένα μου τελείωσε. Δεν θα ασχοληθώ άλλο με ραντεβού σε 3 ή 5 μήνες και κάποιος να (μην) ασχολείται μαζί μου για 5 λεπτά χωρίς να εξετάσει οτιδήποτε. Πληρώνω αδρά ασφάλειες αλλά τι να κάνουμε. Προτιμώ τους γιατρούς στην παλιά μου πόλη και προτιμώ επίσης να αφήνω τα χρήματά μου σε αυτούς.

10 μικροεπεμβάσεις και δυο σοβαρές σε δόντι μετά, είμαι ένας άνθρωπος που πλέον μπορεί να λειτουργήσει κάπως και πάλι. Το κόστος περίπου το 1/4 ως 1/5 αυτών που θα ξόδευα εδώ, είτε μέσω της ασφάλειας, είτε όχι. Η αλήθεια είναι ότι ούτως ή άλλως όσα πραγματικά χρειάζεσαι συνήθως δεν καλύπτονται. Αναφέρομαι πάντα σε αυτό που στην Ελλάδα αποκαλείται πρωτοβάθμια φροντίδα και στην Γερμανία για κάποιο λόγο αποκαλείται ως δευτεροβάθμια φροντίδα. Αν πέσεις ξερός στη χώρα (τριτοβάθμια φροντίδα) ναι, θα σε μαζέψουν και τα έξοδα του νοσοκομείου συνήθως καλύπτονται. Το θέμα φυσικά είναι να μην με μαζέψουν ξερό στο δρόμο. Makes sense ή όχι.

Κατάφερα να κάνω και 150 χιλιόμετρα περπάτημα στην αγαπημένη μου πόλη. Θεωρώ ότι έχω συλλογή φωτογραφιών (περί τις 400) που λίγοι έχουν βγάλει. Ποιος ανώμαλος περπατάει 150 χιλιόμετρα στο κέντρο μια πόλης σε 11 μέρες; Πάει καλά ο μαλάκας;

Έχω πλούσιο φωτογραφικό υλικό πια για το blog μέχρι το επόμενο ταξίδι μου. Θα συνεχίσω εννοείται να χρησιμοποιώ δικές μου φωτό στο blog και όχι κάποιο AI generated slop ή stock photography. Ας είναι άσχετες οι φωτό σε μερικά άρθρα. Είναι μέρος του στυλ της σελίδας.

Έχουμε δηλαδή 25.000 σειρές νέου κώδικα (χωρίς τα dependencies και frameworks) πλούσιο φωτογραφικό υλικό και ένα «κεφάλι γεμάτο χρυσάφι» που έλεγε ο φίλος μου ο Αγγελάκας. Οπότε υπάρχει περιεχόμενο για το χειμώνα. Το αν θα έχουμε ρεύμα και διαδίκτυο στη Γερμανία είναι άλλο θέμα.

Το ανελέητο περπάτημα το έκανα γιατί κοντεύοντας 15 χρόνια στη Γερμανία έπαθε την αναμενόμενη μαλάκυνση ο εγκέφαλός μου. Κοινώς από τις θάλασσες επιστολών, τους ατελείωτους λογαριασμούς και την ανηλεή μάχη της επιβίωσης αρχίζει και δυσλειτουργεί η κράνα σου. Κοινώς γίνεσαι μαλάκας, πως να το πω πιο απλά. Μου πήρε περίπου 4-5 μέρες για αρχίσω να σκέφτομαι και πάλι σχετικά καθαρά. Μαζί με το περπάτημα και ειδική σουβλακοθεραπεία.

Έκανα και migration τα παλιά άρθρα όσο γινόταν. Έχει αλλάξει το σύστημα πως εμφανίζονται τα URL οπότε προφανώς τα παλιά links έσπασαν. Δεν πειράζει όμως. Επίσης στην παλιά σελίδα οι φωτό ήταν τετράγωνες και όχι 16:9 που είναι το νέο φορμά. Ταυτόχρονα από WebP πήγαμε σε AVIF εικόνες για καλύτερη συμπίεση και ποιότητα. Χρησιμοποιώ μεγαλύτερες εικόνες που προσαρμόζονται στην ανάλυση και το pixel density κάθε οθόνης. Φυσικά οι παλιές φαίνονται λίγο μάπα αλλά θα τις ανεβάσω ξανά όποτε βρω τον απαραίτητο χρόνο. Φαίνεται μια διαφορά μεταξύ παλιών και νέων άρθρων. Επίσης το σύστημα έχει έναν έξυπνο μηχανισμό υπολογισμού σχετικών άρθρων ο οποίος προκύπτει από λεπτομερή tags. Επίσης στα περίπου 100 άρθρα θα τα προσθέσω σιγά-σιγά. Έχουμε ολόκληρο χειμώνα για αυτό.

Έχουμε παράλληλα ολόκληρο χειμώνα για το Mission VΙI: Build the Exit. Αποτελείται από αρκετή δουλειά σε ό,τι αφορά σχεδιασμό, στρατηγική, deployment και φυσικά assets. Ένα τιτάνιο έργο το οποίο όμως θα οδηγήσει στο όνειρό μου: να φύγω από εδώ και να ζω κάπως αξιοπρεπώς. Περισσότερα για αυτά και όσα ταιριάζουν να γράψω εδώ στο μέλλον. Κρατήστε σελιδοδείκτη ή πάτε μια βόλτα στη σελίδα επικοινωνίας και ακολουθήστε το blog στα κοινωνικά δίκτυα που έχω ως τώρα. Πιθανώς να δημιουργήσω και άλλα, πιθανότατα όχι.

Αυτά τα ολίγα εκλεκτοί, πιστοί μου αναγνώστες. Είμαι καλύτερα στην υγεία μου, πήρα μια ανάσα, είδα ότι υπάρχει και αυτό το «αλλιώς» και τώρα περιμένω με λαχτάρα τον σκοτεινό αηδιαστικό χειμώνα της Γερμανίας που μου ταιριάζει κουτί για να στρώσω τον πάτο μου κάτω και να υλοποιήσω αυτό που ξεκίνησα τουλάχιστον 15 χρόνια νωρίτερα. Ναι, ήρθα εδώ με σκοπό να μεγαλώσω την κόρη μου και να φύγω.

Κάτι παρόμοιο και η πλατφόρμα. Ξεκίνησα την εξέλιξη 10 χρόνια πριν. Φέτος το πνευματικό μου παιδί γίνεται 10 χρονών. Απλά δεν είναι πια CMS. Είναι μια πλατφόρμα SaaS με υποστήριξη ΑΙ με τη διαφορά ότι εδώ το ΑΙ είναι απλά απενεργοποιημένο. Η λειτουργία του ως CMS είναι απλά τσόντα.

Φιλιά στο κούτελο και τα λέμε σύντομα.